در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح به کار می روند:

الف ـ سازمان: سازمان صنایع کوچک و شهرک های صنعتی ایران

ب ـ واحد استانی تابع: شرکت شهرک های صنعتی تابع سازمان صنایع کوچک و شهرک های صنعتی ایران

ج ـ وظایف حاکمیتی: آن دسته از فعالیتهای شرکت شهرک های صنعتی که منطبق بر ماده 8 قانون مدیریت خدمات کشوری و وظایف توسعه ای محوله در قانون اصلاح تبصره 5 بند (الف) ماده 3 قانون اجرای سیاست های کلی اصل 44 قانون اساسی و الحاق دو تبصره به آن مصوب 1392 می باشند.

د ـ صنایع کوچک: واحدهای تولیدی دارای ظرفیت اشتغال کمتر از پنجاه نفر.

هـ ـ متقاضی: شخص حقیقی یا حقوقی غیردولتی که خواهان اخذ مجوز ایجاد شهرک و یا ناحیه صنعتی است و توسط سازمان تایید صلاحیت می شود.

و ـ پروانه تاسیس: مجوزی که واحد استانی تابع برای ایجاد شهرک یا ناحیه صنعتی غیردولتی صادر می نماید.

ز ـ شهرک و ناحیه صنعتی: مکانی است دارای محدوده و مساحت معین که براساس قانون راجع به تاسیس شرکت شهرک های صنعتی ایران مصوب 1362 و اصلاحات بعدی آن ایجاد شده یا می شود و نواحی صنعتی مشمول قانون یادشده شامل مجموعه ای ساماندهی شده از واحدهای صنعتی، پژوهشی، فناوری و خدمات پشتیبانی است که در آن امکانات زیربنایی و خدمات ضروری مورد نیاز به واحدهای مذکور واگذار می شود.

ح ـ شرکت خدماتی: شرکتی که براساس مفاد ماده 5 قانون نحوه واگذاری مالکیت و اداره امور شهرک های صنعتی مصوب 1387 تشکیل می گردد.

ط ـ قرارداد: قرارداد تخصیص زمین و استفاده از امکانات زیربنایی و خدمات ضروری شهرک صنعتی که بین دارنده پروانه تاسیس و بهره برداری و طرف قرارداد مطابق دفترچه قرارداد نمونه مصوب هیأت مدیره سازمان منعقد می گردد.

ی ـ طرف قرارداد: شخص حقیقی یا حقوقی که برای ایجاد و بهره برداری از واحد صنعتی، نسبت به انعقاد قرارداد با دارنده پروانه تاسیس و بهره برداری اقدام نماید.

ک ـ پروانه بهره برداری: مجوزی که واحد استانی تابع پس از اینکه زیر ساخت های شهرک صنعتی غیردولتی در فاز عملیاتی جهت واگذاری اراضی به اشخاص آماده گردید برای دارنده پروانه تاسیس صادر می نماید.