بـه منظور استقرار نظام راهبری توسعه سرزمین و نظارت بر اجرای آن « شورای عالی آمایش سرزمین » با مسئولیت رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور با وظایف زیر تشکیل می شود:

الف ـ

1 ـ بررسی و نظارت بر اجرای نظام راهبری توسعه سرزمین و تنظیم روابط ارکان و اجزای آن

2 ـ بررسی، تصویب، هماهنگی و نظارت مستمر بر تهیه برنامه ها و طرح های توسعه سرزمین در سطوح ملی، منطقه ای و استانی

3 ـ بررسی برنامه های اجرایی آمایش سرزمین و اسناد آمایش ملی، منطقه ای و استانی

4 ـ نظارت بر اجرای اصول و ضوابط ملی آمایش سرزمین در سطوح ملی، منطقه ای و استانی و ارزیابی عملکرد دستگاه های اجرایی ذی ربط

تبصره 1 ـ دستگاه های اجرایی مکلفند برنامه های عملیاتی خود را بـه گونه ای تنظیم و اجراء کنند کـه زمینه تحقق جهت گیری های آمایش سرزمین فراهم آید.

تبصره 2 ـ نظارت بر اجرای مصوبات شورا بر عهده دبیرخانه (سازمان برنامه و بودجه کشور) است. شورا می تواند برای انجام وظایف خود نسبت بـه تشکیل کارگروه های موضوعی یا موضعی اقدام کند.

تبصره 3 ـ ترکیب اعضای شورا علاوه بر رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور عبارتند از: وزیران کشور، اطلاعات، جهاد کشاورزی، امور اقتصادی و دارایی، راه و شهرسازی، دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست و سه نفر صاحب نظر شاغل در دستگاه های اجرایی بـه انتخاب رئیس جمهور

تبصره 4 ـ دولت موظف است در برنامه ریزی های آمایش سرزمین همواره سیاست های خشکی و دریایی را تواماً لحاظ نماید.

ب ـ در اجرای آمایش سرزمینی دولت مکلف است بـه منظور توسعه سواحل مکران (جنوب شرق کشور) جهت استقرار، ساماندهی، احداث زیرساخت های نظامی، فرهنگی و رفاهی نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران اعتبارات لازم را در بودجه سالانه کشور لحاظ کند.

پ ـ بـه منظور تسهیل و تشویق سرمایه گذاری صنعتی و معدنی کشور، اقدامات زیر توسط دولت انجام می شود:

1 ـ اصلاح بـه موجب قانون بودجه سال 1401 مصوب 1400/12/25 ـ شهرستان هایی کـه نرخ بیکاری آنها بالاتر از میانگین نرخ بیکاری کشور می باشد بـه عنوان مناطق غیر برخوردار از اشتغال تعریف می شوند. این مناطق با پیشنهاد سازمان برنامه و بودجه کشور و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و تصویب هیات وزیران در سال اول و نیز ششم هر دهه تعیین می شود.

شاخص های مناطق و شهرستان های غیر برخوردار از اشتغال موضوع این جزء با پیشنهاد سازمان برنامه و بودجه کشور بـه تصویب هیات وزیران می رسد.

2 ـ دولت موظف است مشوق های لازم جهت ایجاد اشتغال و کاهش نرخ بیکاری و ایجاد کارورزی بیکاران در این مناطق را بـه عمل آورده و اعتبارات مورد نیاز آن را در لوایح بودجه سالانه منظور کند.

3 ـ معافیت مالیاتی واحدهای صنعتی، معدنی و خدماتی در مناطق غیر برخوردار از اشتغال را بـه میزان معافیت های منظور شده در مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی اعمال کند. توسعه واحد و نیز تولید کالای جدید در این واحدها بـه میزان سهم خود مشمول این حکم می باشند.

ت ـ دولت مکلف است سه درصد (3%) از درآمد حاصل از صادرات نفت خام و گاز طبیعی را بـه ترتیب یک سوم بـه استان های نفت خیز و گازخیز کـه سهم هر استان براساس سهم آن استان در ارزش صادرات نفت خام و خالص صادرات گاز طبیعی تعیین می گردد و دو سوم بـه شهرستان های مناطق کمتر توسعه یافته کـه براساس شاخص های توسعه نیافتگی بـه تفکیک شهرستان توسط سازمان برنامه و بودجه کشور تعیین می شود، جهت اجرای برنامه عمرانی بودجه های سنواتی اختصاص دهد. این اعتبار صرفاً بـه مناطق نفت خیز و مناطق توسعه نیافته اختصاص می یابد و موجب کاهش سهم اعتبارات استانی این مناطق نمی شود.

تبصره ـ آیین نامه اجرایی این ماده ظرف مدت شش ماه پس از ابلاغ این قانون بـه پیشنهاد سازمان برنامه و بودجه کشور (دبیرخانه) بـه تصویب هیات وزیران می رسد.