الف ـ سرمایه بانک مرکزی متشکل از سرمایه پرداخت شده، اندوخته قانونی، مازاد حاصل از ارزیابی خالص دارایی های خارجی و سایر اندوخته های احتیاطی است. دارایی های بانک مرکزی در برابر تعهدات دولت، قابل واگذاری، ترهین یا مصادره نمی باشد. ب ـ بانک مرکزی موظف است سالانه پنجاه درصد (50%) سود خالص قبل از مالیات خود را بـه حساب اندوخته قانونی منظور کند و باقیمانده را پس از کسر بخشی از سود جهت منظور نمودن بـه اندوخته احتیاطی کـه بـه پیشنهاد رئیس کل بانک و تصویب مجمع عمومی تعیین خواهد شد و پس از اجرای حکم مذکور در تبصره 1 ماده 29 این قانون بـه دولت پرداخت کند. پرداخت سود توسط بانک مرکزی بـه دولت قبل از تصویب صورتهای مالی بانک مرکزی و قبل از اجرای تبصره مذکور ممنوع است. همچنین، هر سه سال یکبار پنجاه درصد (50%) موجودی حساب اندوخته قانونی باید صرف افزایش سرمایه بانک مرکزی شود. پ ـ اگر بانک مرکزی در نتیجه عملیات خود در طول سال مالی متحمل زیان شود، زیان مزبور باید از محل حساب اندوخته قانونی تأمین شود. اگر میزان حساب اندوخته قانونی برای پوشش کل زیان کافی نباشد، دولت باید ‏‏ظرف سی روز از زمان تصویب صورتهای مالی توسط مجمع عمومی بانک مرکزی، بـه میزان کسری، اوراق بهادار دولتی (سند بدهی دولت بـه بانک مرکزی) در اختیار بانک مرکزی قرار دهد. تبصره 1 ـ اوراق موضوع این ماده قابل عرضه در بازار و واگذاری بـه غیر نیست و در صورت سودآوری بانک مرکزی در سالهای بعد، متناسباً بـه دولت عودت داده می شود. تبصره 2 ـ اوراق موضوع این ماده و اوراق موضوع بند «پ» ماده 57 این قانون از حدود و مقررات مربوط بـه انتشار اوراق بهادار دولتی در قوانین برنامه و بودجه های سنواتی مستثنی است.