شرکت نسبی شرکتی است کـه برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوصی بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکاء بـه نسبت سرمایه ایست کـه در شرکت گذاشته.

در اسم شرکت نسبی عبارت "شرکت نسبی" و لااقل اسم یک نفر از شرکاء باید ذکر شود. در صورتی کـه اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکاء نباشد، بعد از اسم شریک یا شرکایی کـه ذکر شده عبارتی از قبیل "و شرکاء" یا "و برادران" ضروری است.

دستور ماده 118، 119، 120، 121، 122 و 123 در مورد شرکت نسبی نیز لازم الرعایه است.

اگر دارایی شرکت نسبی برای تأدیه تمام قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکاء بـه نسبت سرمایه کـه در شرکت داشته، مسئول تأدیه قروض شرکت است.

مادام کـه شرکت نسبی منحل نشده، مطالبه قروض آن باید از خود شرکت بـه عمل آید. فقط پس از انحلال؛ طلبکاران می توانند با رعایت ماده فوق بـه فرد فرد شرکاء مراجعه کنند.

هر کس بـه عنوان شریک ضامن در شرکت نسبی موجودی داخل شود، بـه نسبت سرمایه کـه در شرکت می گذارد، مسئول قروضی هم خواهد بود کـه شرکت قبل از ورود او داشته، اعم از اینکه در اسم شرکت تغییری داده شده یا نشده باشد. قرار شرکاء برخلاف این ترتیب نسبت بـه اشخاص ثالث اثر ندارد.

مفاد ماده 126، جز مسئولیت شرکاء کـه بـه نسبت سرمایه آنها است و مواد 127 تا 136 در شرکت های نسبی نیز جاری است.