قانون تجارت مصوب 1311/02/13
مبحث دوم ـ در قبول و نکول (228 - 238)
مبحث دوم ـ در قبول و نکول
مبحث دوم ـ در قبول و نکول (228 - 238)
قبولی برات در خود برات با قید تاریخ نوشته شده امضاء یا مهر می شود. در صورتی کـه برات بـه وعده از رؤیت باشد، تاریخ قبولی با تمام حروف نوشته خواهد شد. اگر قبولی بدون تاریخ نوشته شد، تاریخ برات تاریخ رؤیت حساب می شود.
هر عبارتی کـه محال علیه در برات نوشته امضاء یا مهر کند، قبولی محسوب است، مگر اینکه صریحاً عبارت مشعر بر عدم قبول باشد. اگر عبارت فقط مشعر بر عدم قبول یک جزءِ از برات باشد، بقیه وجه برات قبول شده محسوب است. در صورتی کـه محالٌ علیه بدون تحریر هیچ عبارتی برات را امضاء یا مهر نماید، برات قبول شده محسوب می شود.
قبول کننده برات ملزم است وجه آن را سر وعده تأدیه نماید.
قبول کننده حق نکول ندارد.
ممکن است قبولی منحصر بـه یک قسمت از وجه برات باشد، در این صورت دارنده برات باید برای بقیه اعتراض نماید.
اگر قبولی مشروط بـه شرط نوشته شد، برات نکول شده محسوب می شود، ولی معهذا قبول کننده بـه شرط، در حدود شرطی کـه نوشته مسئول پرداخت وجه برات است.
در قبولی براتی کـه وجه آن در خارج از محل اقامت قبول کننده باید تأدیه شود، تصریح بـه مکان تأدیه ضروری است.
برات باید بـه محض ارائه یا منتهی در ظرف 24 ساعت از تاریخ ارائه، قبول یا نکول شود.
نکول برات باید بـه موجب تصدیق نامه کـه رسماً تنظیم می شود؛ محقق گردد. تصدیق نامه مزبور موسوم است بـه اعتراض (پروتست) نکول.
پس از اعتراض نکول، ظهرنویس ها و برات دهنده بـه تقاضای دارنده برات باید ضامنی برای تأدیه وجه آن در سر وعده بدهند یا وجه برات را بانضمام مخارج اعتراض نامه و مخارج برات رجوعی (اگر باشد) فورا تأدیه نمایند.
اگر بر علیه کسی کـه براتی قبول کرده ولی وجه آن را نپرداخته؛ اعتراض عدم تأدیه شود، دارنده براتی نیز کـه همان شخص قبول کرده ولی هنوز موعد پرداخت آن نرسیده است، می تواند از قبول کننده تقاضا نماید کـه برای پرداخت وجه آن ضامن دهد یا پرداخت آن را بـه نحو دیگری تضمین کند.