پرداخت برات با نوع پولی کـه در آن معین شده بـه عمل می آید. بیشتر بخوانید: اسناد تجاری در نظریات مشورتی

اگر دارنده برات بـه برات دهنده یا کسی کـه برات را بـه او منتقل کرده است، پولی غیر از آن نوع کـه در برات معیّن شده است، بدهد و آن برات در نتیجه نکول یا امتناع از قبول و یا عدم تأدیه اعتراض شود، دارنده برات می تواند از دهنده برات یا انتقال دهنده؛ نوع پولی را کـه داده یا نوع پولی کـه در برات معیّن شده، مطالبه کند. ولی از سایر مسئولین وجه برات؛ جز نوع پولی کـه در برات معیّن شده قابل مطالبه نیست.

پرداخت برات با نوع پولی کـه در آن معیّن شده بـه عمل می آید.

روز رؤیت در برواتی کـه بـه وعده از رؤیت است و روز صدور برات در برواتی کـه بـه وعده از تاریخ صدور است، حساب نخواهد شد.

شخصی کـه وجه برات را قبل از موعد تأدیه نموده، در مقابل اشخاصی کـه نسبت بـه وجه برات حقی دارند، مسئول است.

اگر دارنده برات بـه کسی کـه قبولی نوشته مهلتی برای پرداخت بدهد، بـه ظهرنویس های ماقبل خود و برات دهنده کـه بـه مهلت مزبور رضایت نداده اند، حق رجوع نخواهد داشت.

شخصی کـه در سر وعده؛ وجه برات را می پردازد، بریء الذمّه محسوب می شود، مگر آنکه وجه برات قانوناً در نزد او توقیف شده باشد.

پرداخت وجه برات ممکن است بـه موجب نسخه ثانی یا ثالث یا رابع؛ الخ بـه عمل آید، در صورتی کـه در روی آن نسخه قید شده باشد کـه پس از پرداخت وجه بـه موجب این نسخه نسخ دیگر از اعتبار ساقط است.

شخصی کـه وجه برات را بر حسب نسخه بپردازد کـه در روی آن قبولی نوشته نشده، در مقابل شخصی کـه نسخه قبولی شده را دارد، مسئول پرداخت وجه آن است.

در صورت گم شدن براتی کـه هنوز قبول نشده است، صاحب آن می تواند وصول وجه آن را بر حسب نسخه ثانی یا ثالث یا رابع، الخ تقاضا کند.

اگر نسخه مفقود، نسخه ای باشد کـه قبولی در روی آن نوشته شده، تقاضای پرداخت از روی نسخه های دیگر، فقط بـه موجب امر محکمه؛ پس از دادن ضامن بـه عمل می آید.

اگر شخصی کـه برات را گم کرده، اعم از اینکه قبولی نوشته شده یا نشده باشد، می تواند نسخه ثانی یا ثالث یا رابع الخ را تحصیل نماید. پس از اثبات اینکه برات متعلق بـه او است، می تواند با دادن ضامن؛ تأدیه وجه آن را بـه موجب امر محکمه مطالبه کند.

اگر با وجود تقاضایی کـه در مورد مواد 261 و 262 و 263 بـه عمل آمده است، از تأدیه وجه برات امتناع شود، صاحب برات مفقود می تواند تمام حقوق خود را بـه موجب اعتراض نامه محفوظ بدارد.

اعتراض نامه مذکور در ماده فوق، باید در ظرف 24 ساعت از تاریخ وعده برات تنظیم شده و در مواعد و بـه ترتیبی کـه در این قانون برای ابلاغ اعتراض نامه معیّن شده است، بـه برات دهنده و ظهرنویس ها ابلاغ گردد.

صاحب برات مفقود برای تحصیل نسخه ثانی، باید بـه ظهرنویسی کـه بلافاصله قبل از او بوده است، رجوع نماید. ظهرنویس مزبور ملزم است بـه صاحب برات اختیار مراجعه بـه ظهرنویس ماقبل خود داده و راهنمایی کند و همچنین هر ظهرنویس باید اختیار رجوع بـه ظهرنویس ماقبل خود بدهد تا بـه برات دهنده برسد. مخارج این اقدامات بر عهده صاحب برات مفقود خواهد بود. ظهرنویس در صورت امتناع از دادن اختیار، مسئول تأدیه وجه برات و خساراتی است کـه بر صاحب برات مفقود وارد شده است.

در صورتی کـه ضامنِ برات مفقود، مدتی برای ضمانت خود معیّن نکرده باشد، مدّت ضمان سه سال است و هر گاه در ظرف این سه سال، رسماً مطالبه یا اقامه دعوی نشده باشد، دیگر از این حیث دعوی بر علیه او در محکمه مسموع نخواهد بود.

اگر مبلغی از وجه برات پرداخته شود، بـه همان اندازه برات دهنده و ظهرنویس ها بریء می شوند و دارنده برات فقط نسبت بـه بقیه می تواند اعتراض کند.

محاکم نمی توانند بدون رضایت صاحب برات، برای تأدیه وجه برات مهلتی بدهند.