اعتراض در موارد ذیل بـه عمل می آید: ـ در مورد نکول؛ ـ در مورد امتناع از قبول یا نکول؛ ـ در مورد عدم تأدیه. اعتراض نامه باید در یک نسخه تنظیم و بـه موجب امر محکمه بدایت بـه توسط مأمور اجراء بـه محل اقامت اشخاص ذیل ابلاغ شود: ـ محالٌ علیه؛ ـ اشخاصی کـه در برات برای تأدیه وجه عندالاقتضاء معیّن شده اند؛ ـ شخص ثالثی کـه برات را قبول کرده است. اگر در محلی کـه اعتراض بـه عمل می آید محکمه بدایت نباشد، وظایف او با رعایت ترتیب بـه عهدۀ امین صلح یا رئیس ثبت اسناد یا حاکم محل خواهد بود.

اعتراض نامه باید مراتب ذیل را دارا باشد: ـ سواد کامل برات با کلیه محتویات آن؛ اعم از قبولی و ظهرنویسی و غیره؛ ـ امر بـه تأدیه وجه برات. مأمور اجرا باید حضور یا غیاب شخصی کـه باید وجه برات را بدهد و علل امتناع از تأدیه یا از قبول و همچنین علل عدم امکان امضاء یا امتناع از امضاء را در ذیل اعتراض نامه قید و امضاء کند.

هیچ نوشته نمی تواند از طرف دارنده برات جایگیر اعتراض نامه شود، مگر در موارد مندرجه در مواد 261، 262 و 263، راجع بـه مفقود شدن برات.

مأمور اجرا باید سواد صحیح اعتراض نامه را بـه محل اقامت اشخاص مذکور در ماده 293 بدهد.

دفتر محکمه یا دفتر مقاماتی کـه وظیفه محکمه را انجام می دهند، باید مفاد اعتراض نامه را روزبروز بـه ترتیب تاریخ و نمره در دفتر مخصوصی کـه صفحات آن بـه توسط رییس محکمه یا قائم مقام او نمره و امضاء شده است، ثبت نمایند. در صورتی کـه محل اقامت برات دهنده یا ظهرنویس اولی در روی برات قید شده باشد، دفتر محکمه باید آنها را توسط کاغذ سفارشی از علل امتناع از تأدیه مستحضر سازد.