قانون مجازات اسلامی 1392
ماده 461
هر گاه مجنیٌ علیه در ایامی که کارشناس مورد وثوق برای بازگشت منفعت زایل شده تعیین نموده است، فوت نماید و مرتکب، مدعی بازگشت منفعت قبل از وفات بوده و اولیای میّت، منکر آن باشند، در صورتی که مرتکب نتواند ادعای خود را ثابت کند، قول اولیاء با سوگند مقدم است و نوبت بـه اجرای قسّامه نمی رسد و چنانچه تنها برخی از اولیاء سوگند بخورند، دیه نسبت بـه سهم آنان ثابت می شود.
ماده 461
هر گاه مجنیٌ علیه در ایامی که کارشناس مورد وثوق برای بازگشت منفعت زایل شده تعیین نموده است، فوت نماید و مرتکب، مدعی بازگشت منفعت قبل از وفات بوده و اولیای میّت، منکر آن باشند، در صورتی که مرتکب نتواند ادعای خود را ثابت کند، قول اولیاء با سوگند مقدم است و نوبت بـه اجرای قسّامه نمی رسد و چنانچه تنها برخی از اولیاء سوگند بخورند، دیه نسبت بـه سهم آنان ثابت می شود.
