قانون مجازات اسلامی 1392
ماده 464
در موارد ثبوت اصل جنایت با شهادت، علم قاضی یا قسّامه، اگر مرتکب مدعی خطایی بودن آن گردد و عاقله خطاء بودن جنایت را انکار نماید، قول عاقله با سوگند پذیرفته می شود و دیه بر عهدۀ مرتکب است و چنانچه عاقله از اتیان قسم نکول کند، با قسم مدعی، عاقله مکلف بـه پرداخت دیه است.
تبصره ـ در صورتی که برخی از افراد عاقله سوگند یاد نمایند، از پرداخت دیه معاف می شوند و سهم آنها بـه وسیله مرتکب پرداخت می گردد.
ماده 464
در موارد ثبوت اصل جنایت با شهادت، علم قاضی یا قسّامه، اگر مرتکب مدعی خطایی بودن آن گردد و عاقله خطاء بودن جنایت را انکار نماید، قول عاقله با سوگند پذیرفته می شود و دیه بر عهدۀ مرتکب است و چنانچه عاقله از اتیان قسم نکول کند، با قسم مدعی، عاقله مکلف بـه پرداخت دیه است.
تبصره ـ در صورتی که برخی از افراد عاقله سوگند یاد نمایند، از پرداخت دیه معاف می شوند و سهم آنها بـه وسیله مرتکب پرداخت می گردد.
