قانون مجازات اسلامی 1392

ماده 622

شکستن آن مقدار از دندان کـه نمایان است؛ با بقاء ریشه، دیه همان دندان را دارد و اگر کسی بعد از شکستن مقدار مزبور ریشه را بکند، خواه مرتکب کسی باشد کـه مقدار نمایان دندان را شکسته است یا دیگری، ارش تعیین می شود.

تبصره 1 ـ شکستن مقداری از قسمت نمایان دندان بـه همان نسبت دیه دارد.

تبصره 2 ـ هر گاه قسمتی از دندان کنده شده در اثر جنایت یا عارضه ای قبلاً از بین رفته باشد بـه همان نسبت از دیه دندان کاهش می یابد.

×

اپلیکیشن های ما را نصب کنید

در کانال های ما عضو شوید