سپرده از نظر این قانون عبارت است از:

الف ـ وجوهی کـه طبق قوانین و مقررات بـه منظور تامین و یا جلوگیری از تضییع حقوق دولت دریافت می گردد و استرداد و یا ضبط آن تابع شرایط مقرر در قوانین و مقررات و قرارداد های مربوط است.

ب ـ وجوهی کـه بـه موجب قرارها و یا احکام صادره از طرف مراجع قضایی از اشخاص حقیقی و یا حقوقی دریافت می گردد و بـه موجب قرارها و احکام مراجع مذکور کلا یا بعضا قابل استرداد می باشد.

ج ـ وجوهی کـه بر اساس مقررات قانونی توسط اشخاص نزد دستگاه های دولتی بـه نفع اشخاص ثالث تودیع می گردد تا با رعایت مقررات مربوط بـه ذی نفع پرداخت شود.

تبصره ـ وجوهی کـه توسط دستگاه های دولتی بـه موجب مقررات تحت عنوان ودیعه و یا حق اشتراک آب و برق، تلفن، تلکس، گاز و نظائر آنها از اشخاص دریافت می شود از نظر این قانون سپرده تلقی نمی گردد و از هر نظر مشمول مقررات مربوط بـه خود می باشد.