قانون مدیریت بحران کشور مصوب 1398/05/07
ماده 17
دولت مکلف است بـه منظور پاسخ بـه حوادث و بحران ها، از اعتبارات موضوع بند «م» ماده (28) قانون الحاق برخی مواد بـه قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (2) مصوب 1393/12/04، با رعایت بند مذکور استفاده کند. این اعتبار بـه محض وقوع حادثه، از طریق تنخواه خزانه و با تأیید سازمان برای پاسخ در چهارچوب برنامه های آمادگی و پاسخ هزینه می شود. در صورت نیاز بـه اعتباری مازاد بر آن، دولت می تواند با تصویب هیات وزیران اعتبار لازم را تخصیص دهد، مشروط بر اینکه حداکثر یک ماه پس از تخصیص اعتبار، فرآیند قانونی اصلاح بودجه را انجام دهد.
تبصره 1 ـ سی درصد از اعتبار این ماده در ابتدای هر سال (به صورت صد درصد تخصیص) در اختیار وزارت کشور بـه صورت تنخواه قرار می گیرد تا در صورت وقوع حوادث و بحران ها، در چهارچوب برنامه های آمادگی و پاسخ هزینه شود.
تبصره 2 ـ تنخواه مذکور در پایان سال از طریق کاهش اعتبارات ردیف های متفرقه یا دستگاه های اجرائی یا از طریق ارائه اصلاحیه یا متمم بودجه تسویه می شود.
تبصره 3 ـ اعتبارات مذکور از شمول قانون محاسبات عمومی و سایر مقررات با رعایت "قانون نحوه هزینه کردن اعتباراتی کـه بـه موجب قانون از رعایت قانون محاسبات عمومی و سایر مقررات عمومی دولت مستثنی هستند مصوب 1364/11/06 «با رعایت جزء (3) بند «ط» ماده (28) قانون الحاق موادی بـه قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (2) مستثنی است.
تبصره 4 ـ وزارت کشور (سازمان مدیریت بحران کشور) مکلف است نحوه تامین اعتبار تنخواه و میزان و نام دستگاه هایی را کـه از اعتبارات آن ها کسر شده است در قالب گزارشی تا پایان همان سال بـه کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات و کمیسیون امور داخلی کشور و شورا ها مجلس شورای اسلامی ارائه دهد.