کارکنان دستگاه های موضوع ماده (2) این قانون و اشخاصی کـه داوطلبانه یا بـه درخواست سازمان مدیریت بحران کشور در پاسخ بـه حوادث و بحران ها، تحت مدیریت این سازمان بـه هر نحو همکاری می کنند، در صورت آسیب یا فوت ناشی از انجام وظایف محوله بـه عنوان «فداکار خدمت» شناخته می شوند. هزینه های پزشکی و غرامت صدمه جسمی، نقص عضو، فوت و مستمری خود یا خانواده ایشان، بـه شرح ذیل پرداخت می شود:

1 ـ در مورد مشمولان قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386/07/08 با اصلاحات و الحاقات بعدی، طبق احکام این قانون اقدام می شود.

2 ـ در مورد آن دسته از کارکنان دستگاه های موضوع ماده (2) این قانون کـه مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری نیستند، مطابق قوانین و مقررات دستگاه متبوعشان اقدام می شود، بـه نحوی کـه در پرداخت مستمری بـه گونه ای اقدام شود کـه میزان آن بعد از همسان سازی با قانون مدیریت خدمات کشوری، از مبلغ پرداختی بـه مشمولان قانون مذکور کمتر نباشد. سازمان موظف است مابه التفاوت آن را از محل اعتبارات موضوع ماده (16) این قانون پرداخت کند.

3 ـ در مورد اشخاصی کـه تحت پوشش بیمه مسئولیت قرار دارند، طبق مقررات این بیمه اقدام می شود.

4 ـ در مورد سایر اشخاص، سازمان مکلف است از محل اعتبارات موضوع ماده (16) این قانون، معادل دیه بیمه حوادث فراگیر، غرامت پرداخت کند و در پرداخت مستمری بـه گونه ای عمل کند کـه میزان آن بعد از همسان سازی با قانون مدیریت خدمات کشوری، از مبلغ پرداختی بـه مشمولان قانون مذکور کمتر نباشد.

تبصره 1 ـ سازمان مکلف است با همکاری سازمان اداری و استخدامی کشور و بیمه مرکزی ظرف مدت شش ماه پس از لازم الاجراء شدن این قانون، آیین نامه اجرائی این ماده را تهیه کند و بـه تصویب هیات وزیران برساند.

تبصره 2 ـ ساز و کار لازم در خصوص نحوه تکریم و خاکسپاری جانباختگان موضوع این ماده، توسط سازمان مدیریت بحران کشور با همکاری سازمان شهرداری ها و دهیاری های کشور پیش بینی می شود.