قانون مقررات صادرات و واردات مصوب 1372/07/04
ماده 14
منسوخ 1390/08/22 ـ مابه التفاوت اخذ شده توسط سازمان حمایت مصرف کنندگان و تولیدکنندگان و کلیه وجوه دریافتی گمرک، بـه استثنای آن چه جنبه هزینه و کارمزد دارد، در رابطه با کالاها، مواد، اجزا و قطعات خارجی مورد مصرف در ساخت، تکمیل، آماده سازی و بسته بندی کالاهای صادراتی بر اساس دستورالعملی کـه در آیین نامه مشخص می شود، بـه صادر کننده مسترد می گردد.
تبصره 1 ـ در صورتی کـه اختلاف بین صادرکننده و گمرک وجود داشته باشد، موضوع در کمیسیونی مرکب از نمایندگان وزارت بازرگانی، اتاق، وزارتخانه ذیربط، گمرک ایران و مرکز توسعه صادرات مطرح و تصمیم نهایی اتخاذ می شود.
تبصره 2 ـ وزارت امور اقتصادی و دارایی موظف است حساب متمرکزی بـه نام سازمان حمایت مصرف کنندگان و تولیدکنندگان و گمرک ایران جهت تامین وجوه پرداختی موضوع این ماده افتتاح و در صورت ارائه پروانه صادراتی و یا فیش پرداخت سازمان مزبور با تایید مؤسسات فوق الذکر نسبت بـه استرداد وجوه مذکور اقدام نماید.
تبصره 3 ـ در مورد مواد و کالاهای وارداتی مورد مصرف در ساخت کالاهای صادراتی، کـه بـه صورت قطعی از گمرک ترخیص شده باشد، وجوه پرداخت شده، بابت واردات قطعی پس از صدور محصول بـه ماخذ زمان صدور قابل استرداد می باشد.
تبصره 4 ـ در صورتی کـه کالاهای مورد مصرف در ساخت اقلام صادراتی، تولید داخلی بوده، ولی مواد آن از خارج وارد شده باشد وجوه پرداختی برای مواد مزبور قابل استرداد می باشد.
تبصره 5 ـ چنانچه کالایی تولید داخلی بـه سازمانها و اشخاصی کـه در رابطه با واردات کالای مشابه خارجی معافیت دارند، فروخته شود، وجوه پرداختی برای ورود کالاها و مواد، اجزاء و قطعات آن طبق مقررات این ماده بـه تولیدکننده قابل استرداد می باشد.
تبصره 6 ـ منسوخ 1387/04/12 ـ کالاهای وارداتی کـه عیناً و بدون تغییر شکل صادر میگردد، مشمول تسهیلات ماده فوق الذکر میباشد.