قانون موافقتنامه انتقال محکومان میان ایران و ونزوئلا مصوب 1403/12/14
ماده 22
لازم الاجرا شدن، اعتبار و اختتام
این موافقتنامه از تاریخ آخرین اعلامیه ای که طی آن طرف ها به صورت کتبی و از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) انجام الزامات قانون اساسی و قانون داخلی مربوط خود را به این منظور اطلاع دهند، برای مدت نامحدود لازم الاجرا خواهد شد.
هر یک از طرف ها می تواند در هر زمانی این موافقتنامهرا طی اعلامیه کتبی به طرف دیگر از طریق مجاری سیاسی (دیپلماتیک) خاتمه دهد.
اختتام شش (6) ماه پس از دریافت اعلامیه مزبور توسط طرف دیگر نافذ خواهد شد. این موافقتنامه علی رغم اختتام، در مورد اجرای احکام محکومانی که پیش از این به موجب این سند و قبل از تاریخی که خاتمه نافذ می شود، منتقل شده اند، همچنان اعمال خواهد شد
این موافقتنامه در شهر کاراکاس در تاریخ 22 خرداد 1402 هجری شمسی برابر با 12 ژوئن 2023 میلادی در دو نسخه اصلی به زبان های فارسی، اسپانیایی و انگلیسی تنظیم گردید. تمامی متون از اعتبار یکسان برخوردار هستند. در صورت اختلاف در هر یک از متون، نسخه انگلیسی ملاک خواهد بود.
از طرف جمهوری اسلامی ایران
از طرف جمهوری بولیواری ونزوئلا
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و بیست و دو ماده در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ 1403/12/14 مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1404/3/21 از سوی مجمع تشخیص مصلحت نظام با تأیید بند «ت» ماده (5)، بندهای (1) و (2) ماده (10)، مواد (11) و (13) و بندهای (1) و (2) ماده (16) موافقتنامه، موافق با مصلحت نظام تشخیص داده شد./
رئیس مجلس شورای اسلامی