قانون موافقتنامه همکاری قضایی بین ایران و افغانستان مصوب 1388/10/15
ماده 9
دعوت از شاهد یا کارشناس
1 ـ در صورتی که در جریان تحقیقات مقدماتی یا دادرسی در قلمرو یکی از طرفین متعاهد نیاز به حضور شاهد یا کارشناس مقیم قلمرو طرف متعاهد دیگر باشد مقام صلاحیتدار طرف متعاهد تقاضاکننده دعوتنامه ای برای حضور شاهد یا کارشناس از طریق طرف متعاهد تقاضا شونده ارسال خواهد داشت.
2 ـ دعوتنامه نباید متضمن ضمانت اجرائی برای دعوت شده، در صورت عدم حضور، باشد.
3 ـ شاهد یا کارشناس می تواند در مواردی که طبق قانون یکی از طرفین متعاهد حق یا تکلیف خودداری از ادای شهادت یا اظهارنظر کارشناسی وجود دارد، از ادای شهادت یا اعلام نظر کارشناسی خودداری کند.
4 ـ شاهد یا کارشناس در تمام مدتی که حضور او برای ادای شهادت یا انجام کارشناسی لازم باشد، نباید برای اتهامات یا محکومیت های قبل از عزیمت یا اموری که موضوع محاکمه بوده و او را برای ادای شهادت یا انجام کارشناسی در آن امر دعوت کرده اند، تعقیب، توقیف، محاکمه یا مجازات نمود.
5 ـ چنانچه مقامی که شاهد یا کارشناس را دعوت کرده به وی اطلاع دهد که دیگر به حضورش نیاز نیست، اما او ظرف پانزده روز پس از دریافت این اخطار قلمرو طرف متعاهد تقاضاکننده را ترک نکند از مصونیت فوق الذکر برخوردار نخواهد شد. مدت زمانی که طی آن شاهد یا کارشناس به دلائل خارج از اراده خود نتواند قلمرو کشور تقاضاکننده را آزادانه ترک کند، جزء مهلت مقرر در این بند محسوب نخواهد شد.
6 ـ شهود و کارشناسانی که در قلمرو کشور متعاهد دیگر حضور می یابند، حق دارند مخارج سفر و اقامت در خارج و اجرتی که به لحاظ حضور از آن محروم شده اند را از مرجع درخواست کننده دریافت نمایند. حق الزحمه انجام کارشناسی نیز در صورت مطالبه به عهده طرف متعاهد تقاضاکننده می باشد. در دعوتنامه باید قبول پرداخت این هزینه ها قید شود؛ در صورت تقاضای پیش پرداخت مخارج سفر و اقامت، تأدیه خواهد شد.
7 ـ مقررات فوق مانع از آن نیست که از طریق دستگاه های دیداری یا شنیداری اظهارات شاهد یا کارشناس أخذ شود. هزینه های مربوط به عهده طرف متعاهد تقاضاکننده خواهد بود، مگر آن که طرفین متعاهد به نحو دیگری توافق کنند.
ماده 9
دعوت از شاهد یا کارشناس
1 ـ در صورتی که در جریان تحقیقات مقدماتی یا دادرسی در قلمرو یکی از طرفین متعاهد نیاز به حضور شاهد یا کارشناس مقیم قلمرو طرف متعاهد دیگر باشد مقام صلاحیتدار طرف متعاهد تقاضاکننده دعوتنامه ای برای حضور شاهد یا کارشناس از طریق طرف متعاهد تقاضا شونده ارسال خواهد داشت.
2 ـ دعوتنامه نباید متضمن ضمانت اجرائی برای دعوت شده، در صورت عدم حضور، باشد.
3 ـ شاهد یا کارشناس می تواند در مواردی که طبق قانون یکی از طرفین متعاهد حق یا تکلیف خودداری از ادای شهادت یا اظهارنظر کارشناسی وجود دارد، از ادای شهادت یا اعلام نظر کارشناسی خودداری کند.
4 ـ شاهد یا کارشناس در تمام مدتی که حضور او برای ادای شهادت یا انجام کارشناسی لازم باشد، نباید برای اتهامات یا محکومیت های قبل از عزیمت یا اموری که موضوع محاکمه بوده و او را برای ادای شهادت یا انجام کارشناسی در آن امر دعوت کرده اند، تعقیب، توقیف، محاکمه یا مجازات نمود.
5 ـ چنانچه مقامی که شاهد یا کارشناس را دعوت کرده به وی اطلاع دهد که دیگر به حضورش نیاز نیست، اما او ظرف پانزده روز پس از دریافت این اخطار قلمرو طرف متعاهد تقاضاکننده را ترک نکند از مصونیت فوق الذکر برخوردار نخواهد شد. مدت زمانی که طی آن شاهد یا کارشناس به دلائل خارج از اراده خود نتواند قلمرو کشور تقاضاکننده را آزادانه ترک کند، جزء مهلت مقرر در این بند محسوب نخواهد شد.
6 ـ شهود و کارشناسانی که در قلمرو کشور متعاهد دیگر حضور می یابند، حق دارند مخارج سفر و اقامت در خارج و اجرتی که به لحاظ حضور از آن محروم شده اند را از مرجع درخواست کننده دریافت نمایند. حق الزحمه انجام کارشناسی نیز در صورت مطالبه به عهده طرف متعاهد تقاضاکننده می باشد. در دعوتنامه باید قبول پرداخت این هزینه ها قید شود؛ در صورت تقاضای پیش پرداخت مخارج سفر و اقامت، تأدیه خواهد شد.
7 ـ مقررات فوق مانع از آن نیست که از طریق دستگاه های دیداری یا شنیداری اظهارات شاهد یا کارشناس أخذ شود. هزینه های مربوط به عهده طرف متعاهد تقاضاکننده خواهد بود، مگر آن که طرفین متعاهد به نحو دیگری توافق کنند.
