بر اساس بند چهار اصل چهل و سوم و بند شش اصل دوم و اصول نوزدهم، بیستم و بیست و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اجبار افراد بـه کار معین و بهره کشی از دیگری ممنوع و مردم ایران از هر قوم و قبیله کـه باشند از حقوق مساوی برخوردارند و رنگ، نژاد، زبان و مانند این ها سبب امتیاز نخواهد بود و همه افراد اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و هر کس حق دارد شغلی را کـه بـه آن مایل است و مخالف اسلام و مصالح عمومی و حقوق دیگران نیست برگزیند.