قانون کار مصوب 1369/08/29

ماده 7

قرارداد کار عبارتست از قرارداد کتبی یا شفاهی کـه بـه موجب آن کارگر در قبال دریافت حق السعی کاری را برای مدت موقت یا مدت غیر موقت برای کارفرما انجام می دهد.

تبصره 1 ـ اصلاح 1390/04/08 ـ حداکثر مدت موقت برای کار هایی کـه طبیعت آن ها جنبه غیرمستمر دارد توسط وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی تهیه و بـه تصویب هیات وزیران خواهد رسید.

تبصره 2 ـ در کار هایی کـه طبیعت آن ها جنبه مستمر دارد، در صورتی کـه مدتی در قرارداد ذکر نشود، قرارداد دائمی تلقی می شود.

تبصره 3 ـ الحاق (قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر 1394/02/01) ـ قرارداد های مربوط بـه قانون کار در صورت کتبی بودن باید در فرم مخصوصی باشد کـه توسط وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در چهارچوب قوانین و مقررات تهیه می شود و در اختیار طرفین قرار می گیرد.

تبصره 4 ـ الحاق (قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر 1394/02/01) ـ کارفرمایان موظفند بـه کارگران با قرارداد موقت بـه نسبت مدت کارکرد، مزایای قانونی پایان کار را بـه ماخذ هر سال یک ماه آخرین مزد پرداخت نمایند.

×

اپلیکیشن های ما را نصب کنید

در کانال های ما عضو شوید