قرارداد کار بـه یکی از طرق زیر خاتمه می یابد:

الف ـ فوت کارگر.

ب ـ بازنشستگی کارگر.

ج ـ از کار افتادگی کلی کارگر.

د ـ انقضاء مدت در قرارداد های کار با مدت موقت و عدم تجدید صریح یا ضمنی آن

هـ ـ پایان کار در قرارداد هایی کـه مربوط بـه کار معین است.

و ـ استعفای کارگر.

ز ـ الحاق (قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر 1394/02/01) ـ فسخ قرارداد بـه نحوی کـه در متن قرارداد پیش بینی گردیده است.

ح ـ الحاق (قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر 1394/02/01) ـ بـه منظور جبران کاهش تولید ناشی از ساختار قدیمی، کارفرمایان می توانند بر مبنای نوآوری ها و فناوری های جدید و افزایش قدرت رقابت پذیری تولید، اصلاح ساختار انجام دهند، در آن صورت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی مکلف است طبق قرارداد سه جانبه (تشکل کارگری کارگاه، کارفرما و اداره تعاون و کار و رفاه اجتماعی محل) کارگران کارگاه را بـه مدت شش تا دوازده ماه تحت پوشش بیمه بیکاری قرار دهد و بعد از اصلاح ساختار، کارگران را بـه میزان ذکر شده در قرارداد سه جانبه بـه محل کار برگرداند و یا کارفرمایان می توانند مطابق مفاد ماده 9 قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل و نوسازی صنایع کشور و اصلاح ماده 113 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1382/05/26 و اصلاحات بعدی آن و قانون بیمه بیکاری مصوب 1369/06/26 عمل کنند.

تبصره ـ کارگری کـه استعفاء می کند موظف است یک ماه بـه کار خود ادامه داده و بدوا استعفای خود را کتبا بـه کارفرما اطلاع دهد و در صورتی کـه حداکثر ظرف مدت 15 روز انصراف خود را کتبا بـه کار فرما اعلام نماید استعفای وی منتفی تلقی می شود و کارگر موظف است رونوشت استعفاء و انصراف از آن را بـه شورای اسلامی کارگاه و یا انجمن صنفی و یا نماینده کارگران تحویل دهد.