از لحاظ مقررات این قانون، کار آموز بـه افراد ذیل اطلاق می شود:

الف ـ کسانی کـه فقط برای فرا گرفتن حرفه خاص، بازآموزی یا ارتقاء مهارت برای مدت معین در مراکز کار آموزی و یا آموزشگاه های آزاد آموزش می بینند.

ب ـ افرادی کـه بـه موجب قرارداد کار آموزی بـه منظور فرا گرفتن حرفه ای خاص برای مدت معین کـه زاید بر سه سال نباشد، در کارگاهی معین بـه کار آموزی توام با کار اشتغال دارند، مشروط بر آنکه سن آن ها از 15 سال کمتر نبوده و از 18 سال تمام بیشتر نباشد.

تبصره 1 ـ کار آموزان بند الف ممکن است کارگرانی باشند کـه مطابق توافق کتبی منعقده با کارفرما بـه مراکز کار آموزی معرفی می شوند و یا داوطلبانی باشند کـه شاغل نیستند و راسا بـه مراکز کار آموزی مراجعه می نمایند.

تبصره 2 ـ اصلاح 1390 ـ دستورالعمل های مربوط بـه شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دوره کار آموزی داوطلبان مذکور در بند «ب» با پیشنهاد شورای عالی کار، بـه تصویب وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی می رسد.