قانون کنوانسیون ارتباطات الکترونیکی در قراردادهای بین المللی مصوب 1402/06/29

فصل سوم: استفاده از ارتباطات الکترونیکی در قراردادهای بین المللی

فصل سوم: استفاده از ارتباطات الکترونیکی در قراردادهای بین المللی

شناسایی حقوقی ارتباطات الکترونیکی

1ـ اعتبار یا قابلیت اجرایی ارتباط یا قرارداد، تنها به این دلیل که به شکل ارتباط الکترونیکی است، مورد انکار قرار نخواهد گرفت.

2ـ هیچ یک از مفاد این معاهده (کنوانسیون)، یک طرف قرارداد را ملزم نمی نماید تا از ارتباطات الکترونیکی استفاده کرده یا آن را بپذیرند، اما موافقت یک طرف قرارداد مبنی بر انجام این کار می تواند از رفتار آن طرف استنباط شود.

الزامات شکلی

1ـ هیچ یک از مفاد این معاهده (کنوانسیون) شکلی خاص از برقراری ارتباط یا انعقاد قرارداد یا مدلل نمودن آن را مقرر نمی کند.

2ـ در مواردی که قانون مقرر می دارد ارتباط یا قرارداد باید به صورت کتبی باشد یا آثار کتبی نبودن را بیان می کند، این الزام به موجب ارتباط الکترونیکی محقق می شود، مشروط بر اینکه اطلاعات مندرج در آن ارتباط، به طوری که امکان استفاده در صورت رجوع بعدی فراهم باشد، قابل دسترسی بوده باشد.

3ـ در مواردی که قانون مقرر می دارد ارتباط یا قرارداد باید توسط یک طرف امضا شود یا آثار عدم امضا را بیان می کند، این الزام در رابطه با ارتباط الکترونیکی محقق می شود، مشروط بر اینکه: الف) روشی برای تعیین هویت طرف قرارداد و معلوم کردن قصد آن طرف در خصوص اطلاعات مندرج در ارتباط الکترونیکی استفاده شده باشد؛ و

ب) روشی که به کار گرفته شده:

1) برای هدفی که ارتباط الکترونیکی برای آن ایجاد یا برقرار شده از حیث جمیع شرایط، از جمله هرگونه توافق مربوط، به صورت مقتضی قابل اعتماد باشد؛ یا

2) به تنهایی یا به همراه دلیل دیگر، در عمل ثابت شده باشد که کارکردهای موصوف در جزء (الف) فوق را داراست.

4ـ در مواردی که قانون مقرر می دارد نسخه اصل ارتباط یا قرارداد باید در دسترس قرار گیرد یا نگهداری شود یا آثار فقدان نسخه اصل را بیان می کند، این الزام در رابطه با ارتباط الکترونیکی محقق می شود، مشروط بر اینکه:

الف) اطمینان قابل اتکایی در خصوص یکپارچگی اطلاعات مندرج در آن از زمانی که برای نخستین بار به شکل نهایی خود، به صورت ارتباط الکترونیکی یا به صورت دیگر ایجاد شده است، وجود داشته باشد؛ و

ب) چنانچه مقرر شده باشد اطلاعات مندرج در آن در دسترس باشد، آن اطلاعات را بتوان برای شخصی که قرار است اطلاعات در اختیار او قرار گیرد، نمایش داد.

5 ـ از نظر جزء (الف) بند 4:

الف) معیار ارزیابی یکپارچگی آن است که آیا صرف نظر از اضافه شدن هرگونه تصدیق و تغییری که در فرآیند معمول ارتباط، ذخیره و نمایش، حادث می شود، اطلاعات به صورت کامل و بدون تغییر باقی مانده است یا خیر؛ و

ب) معیار قابل اتکا بودن مقرر در پرتو هدفی که اطلاعات برای آن ایجاد گردیده و در راستای تمام اوضاع و شرایط مرتبط با آن ارزیابی خواهد شد.

زمان و مکان ارسال و دریافت ارتباطات الکترونیکی

1ـ زمان ارسال ارتباط الکترونیکی هنگامی است که ارتباط الکترونیکی از سامانه اطلاعاتی تحت نظارت ایجادکننده یا طرفی که از سوی او ارتباط را ارسال می کند، خارج می شود؛ یا اگر ارتباط الکترونیکی از سامانه اطلاعاتی تحت نظارت ایجادکننده یا طرفی که از سوی او ارتباط را ارسال می دارد، خارج نشده باشد، زمانی است که ارتباط الکترونیکی دریافت می شود.

2ـ زمان دریافت ارتباط الکترونیکی هنگامی است که ارتباط الکترونیکی توسط مخاطب در نشانی الکترونیکی که توسط او مشخص شده، قابل بازیابی است. زمان دریافت ارتباط الکترونیکی در نشانی الکترونیکی دیگر مخاطب، هنگامی است که ارتباط الکترونیکی توسط او در آن نشانی قابل بازیابی است و مخاطب آگاه می شود که ارتباط الکترونیکی به آن نشانی ارسال شده است. چنین فرض می شود که ارتباط الکترونیکی توسط مخاطب، هنگامی قابل بازیابی است که به نشانی الکترونیکی او می رسد.

3ـ چنین فرض می شود که ارتباط الکترونیکی به گونه تعیین شده طبق ماده 6 از محل کسب و کار ایجادکننده ارسال و در محل کسب و کار مخاطب دریافت شده است.

4ـ با وجود این که ممکن است محل استقرار سامانه اطلاعاتی پشتیبان یک نشانی الکترونیکی با مکانی که چنین فرض شده که ارتباط الکترونیکی بر اساس بند 3 این ماده دریافت گردیده، متفاوت باشد، بند 2 این ماده اعمال می شود.

دعوت به ایجاب پیشنهاد انعقاد قرارداد از طریق یک یا چند ارتباط الکترونیکی که مخاطب آن یک طرف قرارداد یا طرفهای معین نبوده، بلکه برای طرف هایی که از سامانه های اطلاعاتی استفاده می کنند به طور عمومی قابل دسترسی است، از جمله پیشنهادهایی که از برنامه های تعاملی برای سفارش دهی از طریق سامانه های اطلاعاتی مذکور استفاده می کنند، دعوت به ایجاب تلقی می شود، مگر آنکه آشکارا بر این امر دلالت کند که قصد طرفی که پیشنهادی را مطرح کرده است، ملتزم شدن در صورت قبول بوده است.

استفاده از سامانه پیام خودکار برای شکل گیری قرارداد اعتبار یا قابل اجرا بودن قراردادی که از طریق تعامل سامانه پیام خودکار و شخص حقیقی یا از طریق تعامل سامانه های پیام خودکار شکل گرفته است صرفاً به این دلیل که هیچ شخص حقیقی، هر یک از اقدامات خاص را که به وسیله سامانه های پیام خودکار انجام شده یا قراردادهای منتج از آن را بررسی نکرده یا در آن مداخله ای نداشته است، انکار نخواهد شد.

وجود شروط قرارداد هیچ یک از مفاد این معاهده (کنوانسیون)، بر اعمال هر قاعده حقوقی که ممکن است یک طرف قرارداد را ملزم نماید که تمام یا برخی از شروط قرارداد را از طریق تبادل ارتباط الکترونیکی مورد مذاکره قرار دهد، تا ارتباط های الکترونیکی مزبور را که دربردارنده شروط قراردادی به نحو خاص هستند در دسترس طرف دیگر قرار دهد یا یک طرف قرارداد را از پیامد های حقوقی قصورش در انجام چنین کاری، معاف می کند، تاثیری نخواهد داشت.

خطا در ارتباطات الکترونیکی

1ـ در مواردی که شخص حقیقی، خطای ورودی در ارتباط الکترونیکی انجام می دهد که با سامانه پیام خودکار طرف دیگر مبادله شده است و سامانه پیام خودکار به آن شخص، فرصت تصحیح خطا را نمی دهد، آن شخص یا طرفی که آن شخص از سوی آن اقدام می کرده است، حق دارد تا از آن بخش از ارتباط الکترونیکی که خطای ورودی در آن رخ داده، اعراض نماید، مشروط بر آنکه:

الف) شخص یا طرفی که آن شخص از سوی آن اقدام می کرده است، در اولین فرصت، پس از آگاهی از خطا، طرف دیگر را از خطا مطلع و بیان کند که خطایی در ارتباط الکترونیکی از طرف او صورت گرفته است. و

ب) شخص یا طرفی که آن شخص از سوی آن اقدام می کرده است، از کالاها یا خدمات دریافت شده از طرف دیگر، در فرض وجود، نفع یا ارزش قابل توجهی نبرده یا تحصیل نکرده باشد.

2 ـ هیچ یک از مفاد این ماده بر اعمال هر قاعده حقوقی که ممکن است بر پیامد های هر خطایی غیر از آنچه در بند 1 پیش بینی شده، حاکم باشد، اثری نخواهد داشت.

×

اپلیکیشن های ما را نصب کنید

در کانال های ما عضو شوید