قرارداد های استخدام

1 ـ یک دولت نمی تواند در نزد دادگاه دولت دیگری کـه بـه گونه دیگری در روند دادرسی مربوط بـه قرارداد استخدام بین آن دولت و شخصی در مورد کاری کـه کلاً یا بخشی از آن در قلمرو دولت دیگر انجام شده یا قرار است انجام شود، ذی صلاح است بـه مصونیت از صلاحیت نزد دادگاه دولت دیگر استناد نماید، مگر این کـه بـه گونه دیگری بین دولتهای مربوط توافق شده باشد.

2 ـ بند (1) در موارد زیر اعمال نمی گردد:

الف ـ کارمند مورد نظر جهت ایفاء وظایف خاصی درجهت اعمال اختیارات حکومتی استخدام شده باشد؛

ب ـ کارمند مورد نظر: (1) مامور دیپلماتیک بـه گونه تعریف شده در کنوانسیون وین درباره روابط سیاسی مورخ 1961 میلادی (1340 هجری شمسی) باشد؛ (2) مامور کنسولی بـه گونه تعریف شده در کنوانسیون وین در باره روابط کنسولی مورخ 1963 میلادی (1342 هجری شمسی) باشد؛ (3) عضوی از کارکنان دیپلماتیک ماموریت دائم در نزد یک سازمان بین المللی یا عضو یک ماموریت ویژه یا عضوی باشد کـه جهت نمایندگی یک دولت در نزد یک کنفرانس بین المللی استخدام شده است؛ (4) هر شخص دیگری کـه از مصونیت دیپلماتیک برخوردار است.

پ ـ موضوع دادرسی، استخدام، تجدید قرارداد استخدام یا ابقاء فرد در استخدام باشد.

ت ـ موضوع دادرسی، اخراج یا اتمام قرارداد استخدام یک شخص باشد و براساس نظر رییس دولت، رییس حکومت ویا وزیر امورخارجه دولت استخدام کننده، این دادرسی، مداخله در منافع امنیتی آن دولت باشد.

ث ـ کارمند در زمان انجام دادرسی، تبعه دولت استخدام کننده باشد مگر این کـه این شخص در دولت مقر دادگاه، دارای اقامتگاه دائمی باشد؛ یا

ج ـ دولت استخدام کننده و مستخدم با رعایت هر گونه ملاحظات نظم عمومی کـه بـه دادگاههای دولت مقر دادگاه، صلاحیت انحصاری نسبت بـه موضوع دادرسی اعطاء می کند، بـه صورت کتبی بـه گونه دیگری توافق نموده باشند.