آیین نامه قانون مقررات تردد وسایل نقلیه خارجی مصوب 1373/08/11

ورود و تردد وسایل نقلیه جاده ای خارجی اعم از مسافربری و باری در قلمروی جمهوری اسلامی ایران، مستلزم اخذ پروانه تردد از سازمان حمل و نقل و پایانه و پرداخت مابه التفاوت سوخت است. تبصره 1 ـ منظور از قانون در این آیین نامه، قانون " مقررات تردد وسایل نقلیه خارجی" است. تبصره 2 ـ منظور از وسیله نقلیه خارجی، وسیله نقلیه ای است کـه در یکی از کشورهای خارجی ثبت و شماره گذاری شده و بر اساس قوانین و مقررات مربوط مجاز بـه حمل و نقل بار یا مسافر بین المللی باشد. تبصره 3 ـ منظور از مابه التفاوت سوخت مصرفی، مابه التفاوت قیمت داخلی سوخت وسایل حمل و نقل با قیمت های متعارف خارجی است کـه بر اساس طول مسیر تردد و متوسط مصرف سوخت هر یک از وسایل نقلیه خارجی و در چهارچوب عملکرد و رفتار متقابل کشورهای اعزام کننده وسایل نقلیه، توسط سازمان حمل و نقل و پایانه تعیین شده و توسط رانندگان وسایل نقلیه خراجی بـه حساب خزانه واریز می شود.

پروانه تردد برگه ای است کـه توسط سازمان حمل و نقل و پایانه صادر می شود و مشخصات عملیات حمل و نقل خارجی، از جمله نام مرز ورودی و خروجی، طول و مسیر تردد، زمان سفر، و مدت زمان مجاز رانندگی برای هر راننده وسیله نقلیه خارجی را تعیین می کند. این پروانه توسط دفاتر نمایندگی وزارت راه و ترابری مستقر در محوطه گمرکی در مرزهای جاده ای بین المللی کشور صادر و در بدو ورود بـه رانندگان وسائل نقلیه خارجی داده می شود. تبصره ـ مسیر تردد در این آیین نامه بـه جاده هایی اطلاق می شود کـه توسط سازمان حمل و نقل و پایانه و با همکاری نیروهای انتظامی بـه عنوانی جاده های تیر (t.i.r) برای تردد وسایل نقلیه خارجی و در قلمروی جمهوری اسلامی تعیین و در پروانه تردد قید می شود.

کلیه وسایل نقلیه جاده ای خارجی کـه بـه قلمروی کشور وارد می شوند اعم از آن کـه مقصد آنها داخل کشور باشد یا از قلمروی کشور عبور کنند، مشمول مفاد این آیین نامه هستند.

منظور از ایمن سازی جاده ها، هر نوع فعالیتی است کـه موجب افزایش ضریب ایمنی و کاهش تصادفات جاده ای می شود، از قبیل توسعه و تجهیز پاسگاه های انتظامی، ارائه آموزش های ایمنی و ترافیکی بـه رانندگان و عموم مردم و ارتقای فرهنگ رانندگی بـه منظور رعایت اصول و ضوابط ایمنی در جاده ها با استفاده از وسایل ارتباط جمعی.

منظور از مجتمع های خدماتی ـ رفاهی ( تیرپارک ها)، مجموعه هایی است کـه بـه منظور ارائه خدمات مورد نیاز بـه رانندگان وسایل نقلیه ایرانی و خارجی و سرنشینان آنها در کنار شهرها، همچنین در طول جاده های ترانزیتی کشور ایجاد می گردند و در آن سرویس های تعمیراتی، بهداشتی، درمانی و رستوران، مسجد، استراحت گاه، جایگاه های عرضه سوخت، پارکینگ ها و سایر خدمات رفاهی و اداری مورد نیاز مستقر می شوند.