بخشنامه صلح و سازش و احقاق حق و پیشگیری از اطاله دادرسی مصوب 1398/05/28
مقررات مرجع
+ ماده 192 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392/12/04: تحقیق از شاکی و متهم غیر علنی و انفرادی است مگر در جرائم قابل گذشت که بـه آنها در دادسرا حتی الامکان بـه صورت ترافعی رسیدگی می شود و بازپرس مکلف است در صورت امکان، سعی در ایجاد صلح و سازش و یا ارجاع امر بـه میانجی گری نماید.
+ ماده 188 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379/01/21: بعد از حضور طرفین دادگاه اظهارات آنان را استماع نموده تکلیف بـه سازش و سعی در انجام آن می نماید. در صورت عدم موفقیت بـه سازش تحقیقات و عدم موفقیت را در صورت مجلس نوشته بـه امضا طرفین می رساند. هر گاه یکی از طرفین یا هر دو طرف نخواهند امضا کنند دادگاه مراتب را در صورت مجلس قید می کند.
+ ماده 8 قانون شوراهای حل اختلاف مصوب 1394/09/16: در موارد زیر شوراها با تراضی طرفین برای صلح و سازش اقدام می نمایند: الف - کلیه امور مدنی و حقوقی ب - کلیه جرائم قابل گذشت پ - جنبه خصوصی جرائم غیرقابل گذشت تبصره - در صورتی که رسیدگی شورا با درخواست یکی از طرفین صورت پذیرد و طرف دیگر تا پایان جلسه اول عدم تمایل خود را برای رسیدگی در شورا اعلام نماید، شورا درخواست را بایگانی و طرفین را بـه مرجع صالح راهنمایی می نماید.
+ ماده 11 قانون شوراهای حل اختلاف مصوب 1394/09/16: در کلیه اختلافات و دعاوی خانوادگی و سایر دعاوی مدنی و جرائم قابل گذشت، مرجع قضایی رسیدگی کننده می تواند با توجه بـه کیفیت دعوی یا اختلاف و امکان حل و فصل آن از طریق صلح و سازش، فقط یک بار برای مدت حداکثر سه ماه موضوع را بـه شورا ارجاع نماید. تبصره - در اجرای این ماده، شوراها مکلفند برای حل و فصل دعوی یا اختلاف و ایجاد صلح و سازش تلاش کنند و نتیجه را اعم از حصول یا عدم حصول سازش در مهلت تعیین شده برای تنظیم گزارش اصلاحی یا ادامه رسیدگی به طور مستند بـه مرجع قضایی ارجاع کننده اعلام نمایند.
