آیین نامه بند (الف) ماده 29 قانون تامین مالی تولید و زیرساخت ها مصوب 1403/11/03

ماده 1

در این آیین نامه، اصطلاحات در معانی مشروح مربوط به کار می روند:

1 ـ قانون: قانون تأمین مالی تولید و زیرساخت ها مصوب 1402.

2 ـ شورا: شورای ملی تأمین مالی موضوع بند (الف) ماده (2) قانون.

3 ـ دستگاه های اجرایی: دستگاه های اجرایی موضوع بند (خ) ماده (1) قانون.

4 ـ سازمان سرمایه گذاری: سازمان سرمایه گذاری و کمک های اقتصادی و فنی ایران.

5 ـ سازمان بورس: سازمان بورس و اوراق بهادار.

6 ـ بانک مرکزی: بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران.

7 ـ کمیسیون: کمیسیون اقامت ویژه و تسهیلات وزارت کشور.

8 ـ دبیرخانه: دبیرخانه کمیسیون.

9 ـ مؤسسات اعتباری ایرانی: مؤسسات اعتباری موضوع بند (ح) ماده (1) قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1402 که دارای اجازه نامه عملیات ارزی از بانک مرکزی می باشند.

10 ـ سپرده گذار: اشخاص حقیقی غیرایرانی که بر اساس این آیین نامه و با رعایت قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران، اقدام به سپرده گذاری در مؤسسات اعتباری ایرانی، با ارز منشأ خارجی می نمایند.

11 ـ سرمایه گذار: اشخاص حقیقی غیرایرانی که بر اساس این آیین نامه و با رعایت قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران نسبت به سرمایه گذاری در ایران اقدام می نمایند.

12 ـ سرمایه گذاری مستقیم خارجی: انواع سرمایه گذاری های مذکور در ماده (3) قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی مصوب 1380.

13 ـ سرمایه گذاری غیرمستقیم خارجی: سرمایه گذاری موضوع آیین نامه اجرایی سرمایه گذاری خارجی در بورس ها و بازارهای خارج از بورس موضوع مصوبه شماره 17793/42459 مورخ 1389/1/29 شورای عالی بورس و اوراق بهادار و دستورالعمل اجرایی آن مصوب 1390/7/11 و خرید اوراق بهادار دولتی یا ارزی طرح های داخلی در چهارچوب ضوابط قانونی مربوط.

14 ـ مجوز اقامت: مجوزی که بر اساس این آیین نامه و با رعایت قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران پس از درخواست اقامت از سوی اتباع خارجی توسط پلیس مهاجرت و گذرنامه فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، حسب مورد پس از تأیید سازمان سرمایه گذاری (متقاضیان سرمایه گذاری مستقیم)، سازمان بورس (متقاضیان سرمایه گذاری غیرمستقیم، اوراق بهادار دولتی یا ارزی طرح های داخلی) و کمیسیون (متقاضیان سپرده گذاری) برای مدت معین صادر می شود.