قانون صدور چک مصوب 1355/04/16

ماده 24

اصلاح 1400/01/29 ـ چک تضمین شده تابع احکام ذیل است:

1 ـ صدور و تحویل چک های تضمین شده توسط بانک ها بـه مشتری، صرفا از طریق سامانه صدور یکپارچه الکترونیکی دسته چک (صیاد) امکان پذیر و مستلزم تکمیل برگه (فرم) درخواست توسط متقاضی در شعبه بانک در حضور متصدی بانکی، درج مشخصات هویتی و شماره حساب گیرنده روی چک تضمین شده بر اساس دستورالعمل اعلامی توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و نیز ثبت علت درخواست صدور چک مذکور در سامانه صیاد می باشد. سامانه مذکور بـه هر برگه چک، شناسه یکتا اختصاص می دهد و بانک مرکزی موظف است امکان استعلام اطلاعات چک تضمین شده را برای گیرنده (ذی نفع) فراهم نماید.

2 ـ پرداخت مبلغ چک تضمین شده توسط بانک صرفا در وجه و بـه شماره حساب گیرنده (ذی نفع) کـه مشخصات وی روی چک تضمین شده درج گردیده است، امکان پذیر می باشد و ظهرنویسی برای انتقال چک تضمین شده فاقد اعتبار است.

3 ـ ابطال چک تضمین شده بـه درخواست متقاضی یا وکیل یا نماینده قانونی وی با ارائه اصل چک جهت واریز وجه چک بـه حساب متقاضی، بدون نیاز بـه ظهرنویسی گیرنده (ذی نفع) تنها تا یک ماه پس از صدور آن توسط بانک صادر کننده امکان پذیر است. همچنین پرداخت چک تضمین شده بـه گیرنده (ذی نفع) با ارائه اصل چک تنها تا یک ماه پس از صدور آن توسط بانک امکان پذیر است. پرداخت یا ابطال چک پس از مهلت مقرر در این بند منوط بـه تکمیل برگه (فرم) های مربوط بـه مبارزه با پولشویی بانک صادر کننده می باشد.

4 ـ در صورت مفقودی چک تضمین شده، هر گاه متقاضی و گیرنده (ذی نفع) هر دو بـه بانک صادر کننده مراجع و نسبت بـه تکمیل و امضای برگه (فرم) اعلام مفقودی چک تضمین شده و تعهدنامه عدم ادعا نسبت بـه چک مفقود شده اقدام نموده و نسخه المثنی آن را از بانک درخواست کنند، بانک مکلف است علاوه بر احراز هویت متقاضی و گیرنده (ذی نفع) از سامانه نظام هویت سنجی الکترونیکی بانکی اقدام نماید و پس از ابطال چک مفقود شده، نسبت بـه صدور چک المثنی مطابق با اطلاعات مندرج در سامانه صیاد اقدام کند.

5 ـ در صورت جعل چک تضمین شده یا استفاده از چک تضمین شده مجعول، مرتکب علاوه بر مجازات های قانونی مقرر، بـه حکم دادگاه بـه مدت دو تا شش سال از گرفتن چک تضمین شده محروم می شود.