قانون ورود و اقامت اتباع خارجه در ایران مصوب 1310/02/19
ماده 2
اصلاح 1337/02/03 ـ اجازه ورود بـه ایران و عبور از آن بـه وسیله ویزای مامورین ایران در خارجه در روی تذکره و یا اوراق و شهادت نامه های هویت صادره از طرف دولت متبوعه هر کس تحصیل می شود مامورین ایران در خارجه در موارد ذیل باید از دادن ویزا خودداری نمایند. الف ـ در صورتی کـه صحت اسناد ارائه شده را تردید نمایند. ب ـ اشخاصی کـه مطابق قوانین ایران تبعه ایران محسوب شده و بخواهند با اوراق تابعیت غیر ایرانی بـه ایران مسافرت کنند. ج ـ اگر حضور خارجی در ایران بر ضد امنیت مملکت و یا نظم عمومی و یا بـه جهات دیگری منافی مصالح مملکتی باشد. د ـ اگر خارجی در ایران سابقه محکومیت بـه جنحه مهم و یا جنایت داشته و یا در مملکت خارجه محکوم بـه جنحه و یا جنایت شده باشد. هـ ـ اگر خارجی قبلا از ایران اخراج شده باشد. و ـ اگر حضور خارجی در ایران بـه ملاحظه حفظ الصحه عمومی و یا عملیات منافی عفت صلاح نباشد. ز ـ اگر خارجی نتواند اثبات نماید کـه وسایل تحصیل معاش خود را در ایران بوسیله سرمایه یا مشاغل مفیده خود دارا می باشد روادیدی کـه مامورین ایران در خارجه بـه بیگانگان می دهند علاوه بر حق ورود با مراعات ماده سوم قانون ورود و اقامت اتباع بیگانه حق نود روز اقامت در ایران را نیز بـه دارنده می دهد. تبصره 1 ـ دولت می تواند در موارد استثنائی ترتیب خاصی بدهد. تبصره 2 ـ ماموران مرزی مجاز از طرف شهربانی کل کشور می توانند برای خارجیان روادید عبور صادر نمایند. تبصره 3 ـ شهربانی کل کشور در مرکز و شهربانی های مراکز استان و شهرستان میتوانند برای خارجیان مقیم روادید بازگشت بـه ایران صادر نمایند.
