دستور العمل ثبت، سپرده گذاری، تسویه و پایاپای مصوب 1388/05/13

ماده 1

اصطلاحات و واژه های تعریف شده در ماده 1 قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران، آئین نامه معاملات در شرکت بورس اوراق بهادار تهران مصوب شورای عالی بورس و اوراق بهادار و اساسنامه شرکت سپرده گذاری مرکزی جز مواردی که ذیلاً آمده است، در همان معانی در این دستورالعمل به کار رفته اند و سایر اصطلاحات به شرح زیر می باشند: الف ـ فرابورس: شرکت فرابورس ایران (سهامی عام) می باشد. ب ـ ثبت: درج اطلاعات کامل مربوط به اوراق بهادار ناشران و مالکان این اوراق در پایگاه داده ها. ج ـ سپرده گذاری: عملیاتی است که طی آن تمام یا قسمتی از اوراق بهاداری که در پایگاه داده ها به ثبت رسیده است، قابلیت معامله در بورس یا فرابورس را خواهند یافت. د ـ تسویه و پایاپای: مرحله ای است که طی آن حقوق خالص و تعهدات طرفین معامله محاسبه و وجوه حاصل از معامله در روز تسویه به فروشنده منتقل می شود. هـ ـ عضو: کارگزار، کارگزار/ معامله گر و هر شخص حقوقی دیگری است که تحت این عنوان مطابق قانون و مقررات نزد شرکت سپرده گذاری مرکزی پذیرفته شده است. و ـ صندوق ضمانت تسویه (صندوق تضمین): صندوقی است که به منظور تضمین تسویه وجوه ناشی از انجام معاملات، در شرکت سپرده گذاری مرکزی ایجاد می شود. ز ـ حساب تسویه: حساب بانکی که شرکت سپرده گذاری مرکزی و نیز هر یک از اعضا جهت دریافت ها، پرداخت ها و هزینه های مربوطه (کارمزدها) اوراق بهادار معامله شده به نام خود افتتاح می نمایند. ح ـ روز تسویه: روز معینی است که تسویه نهایی وجوه و اوراق توسط شرکت سپرده گذاری مرکزی انجام می شود. ط ـ کد مالکیت: شناسه مشتری جهت انجام معاملات اوراق بهادار در پایگاه داده ها است. ی ـ پایگاه داده ها: سامانه ای است شامل اطلاعات مورد نیاز درخصوص ناشران اوراق بهادار، اعضاء، مالکان اوراق بهادار و هرگونه اطلاعات مربوط به مالکیت اوراق بهادار که توسط شرکت سپرده گذاری مرکزی راهبری می شود. ک ـ کارمزدها: وجوه ما به ازاء خدمات ارائه شده توسط شرکت سپرده گذاری مرکزی می باشد که سقف آن به تأیید سازمان رسیده است.