قانون داوری تجاری بین المللی مصوب 1376/06/26

قانون حاکم 1- «داور» برحسب قواعد حقوقی کـه طرفین در مورد ماهیت اختلاف برگزیده اند، اتخاذ تصمیم خواهد کرد. تعیین قانون یا سیستم حقوقی یک کشور مشخص، بـه هر نحو کـه صورت گیرد، بـه عنوان ارجاع بـه قوانین ماهوی آن کشور تلقی خواهد شد. قواعد حل تعارض مشمول این حکم نخواهد بود، مگر اینکه طرفین بـه نحو دیگری توافق کرده باشند. 2- در صورت عدم تعیین قانون حاکم از جانب طرفین «داور» بر اساس قانونی بـه ماهیت اختلاف رسیدگی خواهد کرد کـه بـه موجب قواعد حل تعارض مناسب تشخیص دهد. 3- «داور» در صورتی کـه طرفین صریحاً اجازه داده باشند، می تواند بر اساس عدل و انصاف یا بـه صورت کدخدا منشانه تصمیم بگیرد. 4- «داور» باید در کلیه موارد بر اساس شرایط قرارداد اتخاذ تصمیم کند، و عرف بازرگانی موضوع مربوط را مورد نظر قرار دهد.

سازش: چنانچه طرفین در جریان رسیدگی، اختلافات خود را از طریق سازش حل کنند، «داور» قرار سقوط دعوای داوری را صادر می کند و چنانچه یکی از طرفین تقاضا کند و طرف مقابل اعتراض نکند، موافقت نامه سازش را بـه صورت رای داوری بر اساس شرایط مرضی الطرفین با رعایت مفاد ماده (30) صادر می کند.

اخذ تصمیم توسط گروه داوران: در داوریهایی کـه توسط بیش از یک داور صورت می گیرد، هر تصمیم هیات داوری باید با اکثریت اعضای هیات داوری اتخاذ شود، مگر اینکه طرفین بـه نحو دیگری توافق کرده باشند.

شکل و محتوای رای 1- رای باید بـه صورت کتبی باشد و بـه امضای داور یا داوران برسد. در موردی کـه داور بیش از یک نفر باشد، امضای اکثریت کافی خواهد بود، مشروط بر اینکه علت عدم امضای دیگر اعضاء ذکر شود. 2- کلیه دلایلی کـه رای بر آنها مبتنی است، باید در متن رای آورده شود، مگر اینکه طرفین توافق کرده باشند کـه دلایل رای ذکر نشود، یا رای بر اساس شرایط مرضی الطرفین بـه موجب ماده (28) صادر شده باشد. 3- رای باید حاوی تاریخ و محل داوری موضوع بند (1) ماده (20) باشد. 4- پس از امضای رای، رونوشت آن باید بـه هر یک از طرفین ابلاغ شود.

ختم رسیدگی: رسیدگی داوری با صدور رای نهایی یا بـه موجب دستور «داور» در موارد زیر خاتمه می یابد: 1- استرداد دعوا توسط خواهان مگر اینکه خوانده بدان اعتراض نماید و «داور» برای وی منافع قانونی و موجهی در حل و فصل نهایی اختلاف احراز نماید. 2- عدم امکان و یا عدم لزوم ادامه رسیدگی بـه دلیل دیگر بـه تشخیص «داور». 3- توافق طرفین در ختم رسیدگی.

اصلاح، تفسیر رای و رای تکمیلی 1- «داور» می تواند بنا بـه تقاضای هر یک از طرفین یا راساً هرگونه اشتباه در محاسبه، نگارش و یا اشتباهات مشابه در رای را اصلاح و یا از آن رفع ابهام کند. مهلت تقاضای طرفین سی (30) روز از تاریخ ابلاغ رای می باشد، و باید نسخه ای از تقاضای مزبور برای طرف دیگر ارسال شود. «داور» حداکثر ظرف سی (30) روز از تاریخ وصول تقاضا و در مواردی کـه راساً متوجه اشتباه یا ابهام شده باشد، ظرف سی (30) روز از تاریخ صدور رای، نسبت بـه اصلاح یا تفسیر آن اقدام خواهد کرد. 2- هر کدام از طرفین می تواند ضمن ارسال اخطاریه برای طرف دیگر، ظرف سی (30) روز از تاریخ دریافت رای، از «داور» تقاضا کند نسبت بـه ادعاهایی کـه اقامه کرده، ولی در رای مسکوت مانده است رای تکمیلی صادر کند. «داور» چنانچه این درخواست را موجه تشخیص دهد، ظرف شصت (60) روز نسبت بـه صدور رای تکمیلی اقدام می کند. «داور» می تواند در صورت لزوم مهلت مزبور را تمدید کند. 3- مقررات ماده (30) در مورد اصلاح، تفسیر و رای تکمیلی لازم الرعایه است.