قانون موافقتنامه انتقال محکومان بین ایران و بلاروس مصوب 1403/12/05
ماده 22
مقررات پایانی
این موافقتنامه بـه مدت 10 سال از تاریخ آخرین اطلاعیه طرف های متعاهد مبنی بر اینکه آن ها تمام تشریفات داخلی لازم را برای لازم الاجرا شدن موافقتنامه انجام داده اند، اعتبار خواهد داشت. این موافقتنامه پس از انقضای مدت 10 سال بـه طور خودکار هر بار برای دوره های یکساله بعدی تمدید خواهد شد، مگر آنکه یکی از طرف های متعاهد 6 ماه پیش از اتمام اعتبار این موافقتنامه بـه صورت کتبی طرف متعاهد دیگر را از قصد خود برای خاتمه موافقتنامه مطلع سازد.
اختتام این موافقتنامه بر تعهدات طرف های متعاهد نسبت بـه اجرای درخواست های انتقال محکومان که در طول دوره اعتبار این موافقتنامه انجام شده است، تأثیری نخواهد داشت.
این موافقتنامه در شهر تهران در تاریخ 22 اسفند 1401 برابر با 13 مارس 2023 در دو نسخه هر یک بـه زبان های فارسی، روسی و انگلیسی که تمامی متون دارای اعتبار یکسان می باشند تنظیم گردید. در صورت اختلاف در تفسیر مفاد این موافقتنامه، متن انگلیسی ملاک خواهد بود.
از طرف جمهوری اسلامی ایران
از طرف جمهوری بلاروس
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره منضم بـه متن موافقتنامه شامل مقدمه و بیست و دو ماده که گزارش آن توسط کمیسیون قضائی و حقوقی بـه صحن مجلس تقدیم شده بود، پس از تصویب در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ پنجم اسفندماه یکهزار و چهارصد و سه مجلس شورای اسلامی، در تاریخ 1403/12/22 بـه تأیید شورای نگهبان رسید
محمدباقر قالیباف
