قانون مالیاتهای مستقیم 1366
ماده 147
هزینه های قابل قبول برای تشخیص درآمد مشمول مالیات بـه شرحی که ضمن مقررات این قانون مقرر می گردد عبارت است از هزینه هایی که در حدود متعارف متکی بـه مدارک بوده و منحصرا مربوط بـه تحصیل درآمد موسسه در دوره مالی مربوط با رعایت حد نصاب های مقرر باشد. در مواردیکه هزینه ای در این قانون پیش بینی نشده یا بیش از نصاب های مقرر در این قانون بوده ولی پرداخت آن بـه موجب قانون و یا مصوبه هیأت وزیران صورت گرفته باشد قابل قبول خواهد بود. تبصره – اصلاح 1380 و منسوخ 1394/04/31 ـ از لحاظ مقررات این فصل موسسه عبارت است از کلیه اشخاص حقوقی و همچنین صاحبان مشاغل موضوع بندهای (الف) و (ب) ماده (95) این قانون. تبصره 1 ـ الحاق 1394/04/31 ـ از لحاظ مقررات این فصل، کلیه اشخاص حقوقی و همچنین صاحبان مشاغل موضوع ماده (95) این قانون که مکلف بـه نگهداری دفاتر می باشند، در حکم موسسه محسوب می شوند. همچنین هزینه های قابل قبول مالیاتی در مورد سایر صاحبان مشاغل نیز قابل پذیرش است تبصره 2 ـ الحاق 1394/04/31 ـ هزینه های مربوط بـه درآمد هایی که بـه موجب این قانون از پرداخت مالیات معاف یا مشمول مالیات با نرخ صفر بوده یا با نرخ مقطوع محاسبه می شود، بـه عنوان هزینه های قابل قبول مالیاتی شناخته نمی شوند. تبصره 3 ـ الحاق 1394/04/31 و 1404/09/12 ـ پذیرش هزینه های پرداختی قابل قبول مالیاتی موضوع این قانون کـه بـه شیوه تهاتری انجام نشود از مبلغ چهارصد میلیون ریال بـه بالا منوط بـه پرداخت یا تسویه وجه آن از طریق سامانه (سیستم) بانکی خواهد بود. بیشتر بخوانید: مصوبه ماده 147 قانون مالیاتهای مستقیم 1366 با موضوع هزینه قابل قبول مالیاتی در بخش گردشگری (هزینه اشخاص حقوقی در تولید و انتشار محتوای فرهنگی و آموزشی و معرفی ظرفیتهای گردشگری بـه زبان خارجی) مصوب 1402/02/20
