قانون مالیاتهای مستقیم 1366
ماده 146 مکرر
الحاق 1394/04/31 ـ معافیت های مذکور در مواد (133)، (134)، (139) "به استثنای بندهای (الف)، (ب) و (ز) آن"، (142)، (143) و تبصره (1) ذیل ماده (143 مکرر) بـه عنوان مالیات بـه نرخ صفر منظور می شود.
تبصره 1 ـ الحاق 1394/04/31 ـ ارائه اظهارنامه مالیاتی، دفاتر و یا اسناد و مدارک موضوع ماده (95) این قانون در موعد مقرر بـه ترتیبی که سازمان امور مالیاتی کشور اعلام می نماید بـه جز مورد بند (ح) ماده (139) این قانون که مطابق ماده (85) قانون الحاق برخی مواد بـه قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (2) مصوب 1393/12/04 عمل می شود شرط برخورداری از نرخ صفر و هرگونه معافیت یا مشوق مالیاتی مندرج در این قانون و سایر قوانین می باشد و در صورت عدم ارائه اظهارنامه، دفاتر و یا اسناد و مدارک مذکور، مؤدی مطابق احکام و ضوابط این قانون مشمول مالیات، جریمه و مجازات مقرر در این قانون می شود. حکم این تبصره در خصوص مشمولان مواد (144) و (145) و بندهای (الف)، (ب) و (ز) ماده (139) این قانون جاری نمی باشد. اجرای حکم این تبصره در خصوص اشخاص حقیقی مشمول ماده (81) این قانون بـه صورت تدریجی و متناسب با ایجاد ظرفیت های اجرایی، اداری و حسب اعلام سازمان امور مالیاتی کشور خواهد بود. بیشتر بخوانید: بخشنامه عدم محرومیت از معافیت یا نرخ صفر یا مشوق مالیاتی مودیان ناتوان از ارائه دفاتر قانونی مصوب 1403/06/05
تبصره 2 ـ الحاق 1394/04/31 ـ معادل اعتبار مالیاتی محاسبه شده بـه نرخ صفر موضوع این ماده از محل اعتبار جمعی ـ خرجی که همه ساله در بودجه سنواتی پیش بینی می شود بـه حساب اشخاص مذکور منظور می شود. اعتبارات موضوع این تبصره تخصیص یافته تلقی می شود و در صورتی که اعتبارات مورد نیاز در یک سال مالی بیشتر از مبلغ مصوب در قانون بودجه کل کشور همان سال باشد مبلغ اعتبار جمعی ـ خرجی یاد شده و متقابلا منابع مربوط، با پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی، تصویب هیأت وزیران و تصویب مجلس شورای اسلامی قابل افزایش است.
