قانون مجازات اسلامی 1392
قانون مجازات اسلامی 1392
فصل سوم ـ قلمرو اجرای قوانین جزایی در زمان در مقررات و نظامات دولتی مجازات و اقدام تأمینی و تربیتی باید بـه موجب قانونی باشد کـه قبل از وقوع جرم مقرر شده است و مرتکب هیچ رفتاری اعم از فعل یا ترک فعل را نمی توان بـه موجب قانون مؤخر بـه مجازات یا اقدامات تأمینی و تربیتی محکوم کرد، لکن چنانچه پس از وقوع جرم، قانونی مبنی بر تخفیف یا عدم اجرای مجازات یا اقدام تأمینی و تربیتی یا از جهاتی مساعدتر بـه حال مرتکب وضع شود، نسبت بـه جرایم سابق بر وضع آن قانون تا صدور حکم قطعی، مؤثر است. هر گاه بـه موجب قانون سابق، حکم قطعی لازم الاجرا، صادر شده باشد بـه ترتیب زیر عمل می شود: الف ـ اگر رفتاری کـه در گذشته جرم بوده است بـه موجب قانون لاحق جرم شناخته نشود، حکم قطعی اجراء نمی شود و اگر در جریان اجراء باشد اجرای آن موقوف می شود. در این موارد و همچنین در موردی کـه حکم قبلاً اجراء شده است، هیچ گونه اثر کیفری بر آن مترتب نیست. ب ـ اگر مجازات جرمی بـه موجب قانون لاحق، تخفیف یابد، قاضی اجرای احکام موظف است قبل از شروع بـه اجراء یا در حین اجراء از دادگاه صادر کننده حکم قطعی، اصلاح آن را طبق قانون جدید تقاضا کند. محکوم نیز می تواند از دادگاه صادر کننده حکم، تخفیف مجازات را تقاضا نماید. دادگاه صادر کننده حکم با لحاظ قانون لاحق، مجازات قبلی را تخفیف می دهد. مقررات این بند در مورد اقدام تأمینی و تربیتی کـه در مورد اطفال بزهکار اجراء می شود نیز جاری است. در این صورت ولی یا سرپرست وی نیز می تواند تخفیف اقدام تأمینی و تربیتی را تقاضا نماید. تبصره ـ مقررات فوق در مورد قوانینی کـه برای مدت معیّن و با موارد خاص وضع شده است، مگر بـه تصریح قانون لاحق، اعمال نمی شود.
