قانون مجازات اسلامی 1392
قانون مجازات اسلامی 1392
محکومیت قطعی کیفری در جرایم عمدی، پس از اجرای حکم یا شمول مرور زمان، در مدت زمان مقرر در این ماده محکوم را از حقوق اجتماعی بـه عنوان مجازات تبعی محروم می کند: الف ـ 7 سال در محکومیت بـه مجازات های سالب حیات و حبس ابد از تاریخ توقف اجرای حکم اصلی؛ ب ـ 3 سال در محکومیت بـه قطع عضو، قصاص عضو در صورتی کـه دیه جنایت وارد شده بیش از نصف دیه مجنی علیه باشد، نفی بلد و حبس تا درجه چهار؛ پ ـ 2 سال در محکومیت بـه شلاق حدی، قصاص عضو در صورتی کـه دیه جنایت وارد شده نصف دیه مجنی علیه یا کمتر از آن باشد و حبس درجه 5. تبصره 1 ـ در غیر موارد فوق، مراتب محکومیت در پیشینه کیفری محکوم درج می شود لکن در گواهی های صادره از مراجع ذی ربط منعکس نمی گردد، مگر بـه درخواست مراجع قضایی برای تعیین یا بازنگری در مجازات. تبصره 2 ـ در مورد جرایم قابل گذشت در صورتی کـه پس از صدور حکم قطعی با گذشت شاکی یا مدعی خصوصی اجرای مجازات موقوف شود، اثر تبعی آن نیز رفع می شود. تبصره 3 ـ در عفو و آزادی مشروط؛ اثر تبعی محکومیت پس از گذشت مدت های فوق، از زمان عفو یا اتمام مدت آزادی مشروط رفع می شود. محکوم در مدت زمان آزادی مشروط و همچنین در زمان اجرای حکم نیز از حقوق اجتماعی محروم می گردد.
