قانون مجازات اسلامی 1392
قانون مجازات اسلامی 1392
حقوق اجتماعی موضوع این قانون بـه شرح زیر است: الف ـ داوطلب شدن در انتخابات ریاست جمهوری؛ مجلس خبرگان رهبری؛ مجلس شورای اسلامی و شوراهای اسلامی شهر و روستا؛ ب ـ عضویت در شورای نگهبان؛ مجمع تشخیص مصلحت نظام یا هیأت دولت و تصدی معاونت رییس جمهور؛ پ ـ تصدی ریاست قوه قضاییه؛ دادستانی کل کشور؛ذریاست دیوان عالی کشور و ریاست دیوان عدالت اداری؛ ت ـ انتخاب شدن یا عضویت در انجمن ها؛ شوراها؛ احزاب و جمعیت ها بـه موجب قانون یا با رای مردم؛ ث ـ عضویت در هیأت های منصفه و امناء و شوراهای حل اختلاف؛ ج ـ اشتغال بـه عنوان مدیر مسئول یا سردبیر رسانه های گروهی؛ چ ـ استخدام و یا اشتغال در کلیه دستگاه های حکومتی اعم از قوای سه گانه و سازمان ها و شرکت های وابسته بـه آنها؛ صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران؛ نیرو های مسلح و سایر نهاد های تحت نظر رهبری؛ شهرداری ها و مؤسسات مأمور بـه خدمات عمومی و دستگاه های مستلزم تصریح یا ذکر نام برای شمول قانون بر آنها؛ ح ـ اشتغال بـه عنوان وکیل دادگستری و تصدی دفاتر ثبت اسناد رسمی و ازدواج و طلاق و دفتریاری؛ خ ـ انتخاب شدن بـه سمت قیّم، امین، متولّی، ناظر یا متصدی موقوفات عام؛ د ـ انتخاب شدن بـه سمت داوری یا کارشناسی در مراجع رسمی؛ ذ ـ استفاده از نشان های دولتی و عناوین افتخاری؛ ر ـ تأسیس، اداره یا عضویت در هیأت مدیره شرکت های دولتی؛ تعاونی و خصوصی یا ثبت نام تجارتی یا مؤسسه آموزشی؛ پژوهشی؛ فرهنگی و علمی. تبصره 1 ـ مستخدمان دستگاه های حکومتی در صورت محرومیت از حقوق اجتماعی، خواه بـه عنوان مجازات اصلی و خواه مجازات تکمیلی یا تبعی، حسب مورد در مدت مقرر در حکم یا قانون، از خدمت منفصل می شوند. تبصره 2 ـ هر کس بـه عنوان مجازات تبعی از حقوق اجتماعی محروم گردد، پس از گذشت مواعد مقرر در ماده 25 این قانون إعاده حیثیت می شود و آثار تبعی محکومیت وی زائل می گردد، مگر در مورد بندهای (الف)، (ب) و (پ) این ماده کـه از حقوق مزبور بـه طور دائمی محروم می شود.
