قانون مجازات اسلامی 1392
قانون مجازات اسلامی 1392
فصل دهم ـ مجازات ها و اقدامات تامینی و تربیتی اطفال و نوجوانان درباره اطفال و نوجوانانی کـه مرتکب جرایم تعزیری می شوند و سن آن ها در زمان ارتکاب، نه تا پانزده سال تمام شمسی است، حسب مورد دادگاه یکی از تصمیمات زیر را اتخاذ می کند: الف ـ تسلیم بـه والدین یا اولیاء یا سرپرست قانونی با اخذ تعهد بـه تأدیب و تربیت و مواظبت در حسن اخلاق طفل یا نوجوان تبصره ـ هر گاه دادگاه مصلحت بداند می تواند حسب مورد از اشخاص مذکور در این بند تعهد بـه انجام اموری از قبیل موارد ذیل و اعلام نتیجه بـه دادگاه در مهلت مقرر را نیز اخذ نماید:معرفی طفل یا نوجوان بـه مددکار اجتماعی یا روانشناس و دیگر متخصصان و همکاری با آنان 1- فرستادن طفل یا نوجوان بـه یک مؤسسه آموزشی و فرهنگی بـه منظور تحصیل یا حرفه آموزی 2- اقدام لازم جهت درمان یا ترک اعتیاد طفل یا نوجوان تحت نظر پزشک 3- جلوگیری از معاشرت و ارتباط مضر طفل یا نوجوان با اشخاص بـه تشخیص دادگاه 4- جلوگیری از رفت و آمد طفل یا نوجوان بـه محل های معین ب ـ تسلیم بـه اشخاص حقیقی یا حقوقی دیگری کـه دادگاه بـه مصلحت طفل یا نوجوان بداند با الزام بـه انجام دستورهای مذکور در بند (الف) در صورت عدم صلاحیت والدین، اولیاء یا سرپرست قانونی طفل یا نوجوان و یا عدم دسترسی بـه آن ها با رعایت مقررات ماده (1173) قانون مدنی تبصره ـ تسلیم طفل بـه اشخاص واجد صلاحیت منوط بـه قبول آنان است. پ ـ نصیحت بـه وسیله قاضی دادگاه ت ـ اخطار و تذکر و یا اخذ تعهد کتبی بـه عدم تکرار جرم ث ـ نگهداری در کانون اصلاح و تربیت از سه ماه تا یک سال در مورد جرایم تعزیری درجه یک تا پنج. تبصره 1 ـ تصمیمات مذکور در بندهای (ت) و (ث) فقط درباره اطفال و نوجوانان دوازده تا پانزده سال قابل اجراء است. اعمال مقررات بند (ث ) در مورد اطفال و نوجوانانی کـه جرایم موجب تعزیر درجه یک تا پنج را مرتکب شده اند، الزامی است. تبصره 2 ـ هر گاه نابالغ مرتکب یکی از جرایم موجب حد یا قصاص گردد در صورتی کـه از دوازده تا پانزده سال قمری داشته باشد بـه یکی از اقدامات مقرر در بندهای (ت) و یا (ث) محکوم می شود و در غیر این صورت یکی از اقدامات مقرر در بندهای (الف) تا (پ) این ماده در مورد آن ها اتخاذ می گردد. تبصره 3 ـ در مورد تصمیمات مورد اشاره در بندهای (الف) و (ب) این ماده، دادگاه اطفال و نوجوانان می تواند با توجه بـه تحقیقات بـه عمل آمده و همچنین گزارش های مددکاران اجتماعی از وضع طفل یا نوجوان و رفتار او، هر چند بار کـه مصلحت طفل یا نوجوان اقتضاء کند در تصمیم خود تجدیدنظر نماید.
