قانون مجازات اسلامی 1392
قانون مجازات اسلامی 1392
فصل پنجم ـ علم قاضی علم قاضی عبارت از یقین حاصل از مستندات بین در امری است کـه نزد وی مطرح می شود. در مواردی کـه مستند حکم؛ علم قاضی است، وی موظف است قرائن و امارات بین مستند علم خود را بـه طور صریح در حکم قید کند. تبصره ـ مواردی از قبیل نظریه کارشناس، معاینه محل، تحقیقات محلی، اظهارات مطلع، گزارش ضابطان و سایر قرائن و امارات کـه نوعاً علم آور باشند، می تواند مستند علم قاضی قرار گیرد. در هر حال مجرّد علم استنباطی کـه نوعاً موجب یقین قاضی نمی شود، نمی تواند ملاک صدور حکم باشد.
