قانون مجازات اسلامی 1392

فصل هشتم ـ محاربه محاربه عبارت از کشیدن سلاح بـه قصد جان؛ مال یا ناموس مردم یا ارعاب آنها است، بـه نحوی کـه موجب ناامنی در محیط گردد. هر گاه کسی با انگیزه شخصی بـه سوی یک یا چند شخص خاص سلاح بکشد و عمل او جنبه عمومی نداشته باشد و نیز کسی کـه بـه روی مردم سلاح بکشد ولی در اثر ناتوانی موجب سلب امنیت نشود، محارب محسوب نمی شود.