قانون مجازات اسلامی 1392

قانون مجازات اسلامی 1392

اگر مجنیٌ علیه بـه تصوّر این کـه جنایت وارده بر او بـه قتل منجر نمی شود و یا اگر بـه قتل منجر شود، قتل عمدی محسوب نمی شود، قصاص کند یا گذشت یا مصالحه بر دیه یا غیر آن نماید و بعد از آن جنایت واقع شده بـه نفس سرایت کند و بـه فوت مجنیٌ علیه منجر شود، هر گاه قتل مشمول تعریف جنایات عمدی باشد، قاتل بـه قصاص نفس محکوم می شود و چنانچه عضو مرتکب قصاص شده یا با او مصالحه شده باشد، ولی دم باید قبل از قصاص نفس، دیه عضو قصاص شده یا وجه المصالحه را بـه وی بپردازد. لکن اگر جنایت مشمول تعریف جنایات عمدی نگردد، بـه پرداخت دیه نفس بدون احتساب دیه عضو قصاص شده یا وجه المصالحه اخذ شده؛ محکوم می شود. مفاد این ماده، در موردی کـه جنایت ارتکابی بـه قسمت بیشتری از همان عضوِ مورد جنایت سرایت کند نیز جاری است.