قانون مجازات اسلامی 1392
قانون مجازات اسلامی 1392
فصل ششم ـ دیه جراحات جراحات سر و صورت و دیه آنها بـه ترتیب ذیل است: الف ـ حارصه: خراش پوست بدون آنکه خون جاری شود، یک صدم دیه کامل ب ـ دامیه: جراحتی کـه اندکی وارد گوشت شود و همراه با جریان کم یا زیاد خون باشد، دو صدم دیه کامل پ ـ متلاحمه: جراحتی کـه موجب بریدگی عمیق گوشت شود لکن بـه پوست نازک روی استخوان نرسد، سه صدم دیه کامل ت ـ سمحاق: جراحتی کـه بـه پوست نازک روی استخوان برسد، چهار صدم دیه کامل ث ـ موضحه: جراحتی کـه پوست نازک روی استخوان را کنار بزند و استخوان را آشکار کند، پنج صدم دیه کامل ج ـ هاشمه: جنایتی کـه موجب شکستگی استخوان شود گر چه جراحتی را تولید نکند، ده صدم دیه کامل چ ـ مُنَقَّله: جنایتی کـه درمان آن جز با جا بـه جا کردن استخوان میسر نباشد، پانزده صدم دیه کامل ح ـ مامومه: جراحتی کـه بـه کیسه مغز برسد، یک سوم دیه کامل خ ـ دامغه: صدمه یا جراحتی کـه کیسه مغز را پاره کند، کـه علاوه بر دیه مامومه، موجب ارش پاره شدن کیسه مغز نیز می باشد. تبصره 1 ـ جراحات گوش، بینی، لب، زبان و داخل دهان، در غیر مواردی کـه برای آن دیه معین شده است، در حکم جراحات سر و صورت است. تبصره 2 ـ ملاک دیه در جراحت های مذکور، مقدار نفوذ جراحت بوده و طول و عرض آن تاثیری در میزان دیه ندارد. تبصره 3 ـ جنایت بر گونه در صورتی کـه داخل دهان را نمایان نسازد، موجب یک بیستم دیه کامل و اگر بـه نحوی باشد کـه داخل دهان را نمایان سازد، موجب یک پنجم دیه کامل است. در این مورد چنانچه پس از بهبودی جراحت، اثر و عیب فاحشی، در صورت باقی بماند، علاوه بر آن، یک بیستم دیه دیگر نیز باید پرداخت شود. تبصره 4 ـ هر گاه جنایت موضحه صورت بعد از التیام، اثری از خود بر جای بگذارد، علاوه بر دیه موضحه، یک هشتادم دیه کامل نیز ثابت است و هر گاه جنایت در حد موضحه نبوده و بعد از التیام اثری از آن باقی بماند، علاوه بر دیه جنایت، یک صدم دیه کامل نیز ثابت است و چنانچه جنایت، شکافی در صورت ایجاد کند دیه آن هشت صدم دیه کامل است.
