قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت مصوب 1400/07/24
ماده 17
احکام ذیل نسبت بـه همه مستخدمین و کارکنان در کلیه بخش های دولتی و غیر دولتی لازم الاجرا می باشد: الف ـ مدت مرخصی زایمان با پرداخت تمام حقوق و فوق العاده های مرتبط بـه نه ماه تمام افزایش یابد. در صورت درخواست مادر تا دو ماه از این مرخصی در ماه های پایانی بارداری قابل استفاده است. مرخصی مزبور برای تولد دو قلو و بیشتر، دوازده ماه می باشد. در مواردی کـه مرخصی زایمان موجب اخلال در کار بخش خصوصی گردد، پس از تایید وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی هزینه تحمیل شده توسط دولت جبران خواهد شد. ب ـ نوبت کاری شب برای مادران شاغل باردار و هم چنین مادران دارای فرزند شیرخوار تا دو سال و پدران تا یک ماهگی نوزاد، در مشاغل و فعالیت هایی کـه نیازمند نوبت کاری شب می باشند، اختیاری است. شمول این بند شامل بخش خصوصی مشمول قانون کار نمی شود. پ ـ اعطای دورکاری بـه درخواست مادران باردار، حداقل بـه مدت چهار ماه در دوران بارداری در مشاغلی کـه امکان دورکاری در آنها فراهم است، الزامی است. ت ـ مادران شاغلی کـه از زمان لازم الاجرا شدن این قانون فرزند یا فرزندانی بـه دنیا خواهند آورد بـه ازای هر فرزند، می توانند از یک سال کاهش در سن بازنشستگی برخوردار شوند و برای فرزند سوم و بیشتر میزان کاهش یک و نیمسال بـه ازای هر فرزند خواهد بود. حداقل سن بازنشستگی مشمولین این بند، برای مادران دارای یک فرزند چهل و دو سال، دارای دو فرزند چهل و یک سال و دارای سه فرزند و بیشتر چهل سال و حداقل با بیست سال سابقه بیمه است. برقراری مستمری یا حقوق بازنشستگی متناسب با سنوات پرداخت حق بیمه در زمان اشتغال می باشد. تبصره ـ بار مالی اجرای این ماده از محل منابع حاصل از اجرای ماده 72 این قانون در ردیف خاصی در بودجه سنواتی پیش بینی و بـه سازمان تامین اجتماعی و سایر صندوق های بازنشستگی تخصیص داده می شود.