آیین نامه مواد 2 و 17 قانون حمایت از حقوق پدیدآورندگان نرم افزارهای رایانه ای 1379، مصوب 1383/04/21

در این آیین نامه منظور از کلمه "قانون"، قانون حمایت از حقوق پدید آورندگان نرم افزارهای رایانه ای مصوب 1379 می باشد.

نرم افزار عبارت است از مجموعه برنامه های رایانه ای، رویه ها، دستورالعمل ها و مستندات مربوط بـه آنها و نیز اطلاعات مربوط بـه عملیات یک سیستم رایانه ای کـه دارای کاربری مشخص بوده و بر رو ی یکی از حامل های رایانه ای ضبط شده باشد.

تبصره 1 ـ آثار و محصولات نرم افزاری نوشتاری، صوتی و تصویری کـه با کمک نرم افزار پردازش شده و بـه صورت یک پدیده مستقل تهیه و ارائه شود نیز مشمول این آیین نامه خواهد بود.

تبصره 2 ـ خلق عملیات نرم افزاری در ذهن یا بیان مخلوق ذهنی بدون اینکه برنامه های رایانه ای و مستندات و دستورالعمل های آن تدوین شده باشد، نرم افزار محسوب نمی شود و برای خالق آن حقوقی ایجاد نمی نماید.

پدید آورنده نرم افزار شخص یا اشخاصی هستند کـه بر اساس دانش و ابتکار خود کلیه مراحل مربوط اعم از تحلیل، طراحی، ساخت و پیاده سازی نرم افزار را انجام دهند.

حقوق معنوی نرم افزار رایانه ای بدون اینکه منحصر بـه این تعبیر باشد عبارت است از حق انتساب نرم افزار بـه پدید آورنده آن و محدود بـه زمان و مکان نیست و غیرقابل انتقال است.

حقوق مادی نرم افزار رایانه ای بدون اینکه منحصر بـه مصادیق زیر باشد عبارت از حق استفاده شخصی، حق نشر، حق عرضه، حق اجرا، حق تکثیر و هر گونه بهره برداری اقتصادی است و قابل نقل و انتقال می باشد.

نشر عبارت است از قراردادن نرم افزار در معرض استفاده عموم اعم از اینکه بر رو ی یکی از حامل های رایانه ای، تکثیر شده یا بـه منظور فوق در محیط های رایانه ای قابل استفاده برای دیگران قرار داده شود.

عرضه عبارت است از ارائه نرم افزار برای استفاده شخص یا اشخاص معین دیگر در زمان یا مکان محدود و برای بهره برداری مشخص.

اجراء عبارت است از استفاده عملی و کاربردی از نرم افزار در محیط های رایانه ای.