آیین نامه ایمنی در معادن مصوب 1391/11/03
حداقل روشنایی عمومی در معادن زیرزمینی برحسب نوع منطقه بـه شرح جدول ذیل است.
منطقه حداقل روشنایی(لوکس) محدوده کف چاه 60 اطراف چاه 30 تعمیرگاه زیرزمینی 50 راهروهای حمل و نقل 10 کارگاه استخراج 15 نقاط بارگیری 20 محدوده ماشین آلات 25 راهروهای عبور افراد 30 جبهه کارهای پیشروی 20
ورود افراد بـه معادن زیرزمینی بدون چراغ انفرادی ممنوع است.
لامپ های روشنایی فردی باید حداقل شدت روشنایی 150 لوکس را در فاصله 2/1 متری در مدت ده ساعت تامین کنند.
در معادن زغال سنگ باید منحصراً از چراغ باطری دار ایمنی استفاده شود.
چراغ های انفرادی در زمان تحویل بـه کارگران باید کاملاً سالم و آماده بـه کار باشند.
ساختمان چراغ باید طوری باشد کـه فقط در چراغ خانه بتوان با وسایل مخصوص آن را باز و بسته کرد.
استفاده از چراغ کاربیتی یا چراغ اطمینان شعله ای در معادن زیرزمینی ممنوع است.
ساختمان چراغ خانه نباید از مصالح قابل اشتعال ساخته شده باشد و باید خوب تهویه شود و بـه گونه ای طراحی شود تا کارکنان در مواقع خطر بتوانند محل کار را فوراً ترک نمایند.
استفاده از بخاری و شعله آزاد و همچنین استعمال دخانیات در چراغ خانه ممنوع است.
چراغ خانه باید بـه وسایل آتش نشانی از قبیل کپسول های اطفاء حریق مناسب و جعبه های مخصوص ماسه و غیره مجهز باشد.
تعداد چراغ های سالم انفرادی در هر چراغ خانه باید ده درصد بیشتر از تعداد کارگران زیرزمینی باشد.
مسئول ایمنی معدن موظف است حداقل یک بار در ماه، تمام چراغ های انفرادی را بازدید و دقیقاً کنترل نماید.
کارهای اکتشافی و کار در معادن سطحی در هوای تاریک و مه آلود بدون تامین روشنایی مناسب ممنوع است.
گریدر زنی نزدیک لبه ها و کنار دیواره های بلند در صورت عدم تامین روشنایی کافی ممنوع است.
در معادن سطحی کـه در نوبت های کار عصر و شب نیز فعال بوده و عملیات معدن کاری در هوای تاریک انجام می شود روشنایی کافی محوطه کاری باید تامین شود.
