آیین نامه ماده 14 قانون مبارزه با پولشویی 1386 مصوب 1398/07/21
ماده 106
استفاده از ابزار پذیرش در هر صنفی بـه جز صنف اظهاری پذیرنده یا هر نشانی غیر از نقطه دسترسی تعیین شده در قرارداد با پذیرنده، بدون اخذ تأییدیه از سامانه جامع پذیرندگان ممنوع است و در صورت اقدام بـه این امر توسط پذیرنده، ارائه دهندگان خدمات پرداخت مکلفند ضمن عدم ارائه خدمت بـه پذیرنده، موضوع را بـه عنوان عملیات مشکوک بـه مرکز گزارش دهند. ارائه خدمت بـه ابزارهای پذیرش در خارج از مرزهای جمهوری اسلامی ایران تنها در صورت تأیید بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مجاز است.
تبصره 1 ـ ارائه دهندگان خدمات پرداخت مکلفند برای هر ابزار پذیرش، نقطه دسترسی تعریف کنند تا در صورت تغییر نشانی ابزار پذیرش، بدون هماهنگی با ارائه دهندگان خدمات پرداخت، امکان دریافت خدمات وجود نداشته باشد.
تبصره 2 ـ نقطه دسترسی برای ابزار پذیرش فیزیکی باید بـه گونه ای باشد کـه در مورد ابزار پذیرش متصل بـه خط تلفن و یا اتصال اینترنت ثابت، موقعیت آن متناظر با محل ثبت شده برای خط تلفن و یا اتصال اینترنت ثابت باشد و در مورد ابزار پذیرش متصل بـه خط تلفن همراه و اتصال اینترنت همراه، مالکیت تلفن همراه و یا اتصال اینترنت، متناظر با هویت ثبت شده نزد ارائه دهندگان خدمات پرداخت و صاحب حساب بانکی متصل بـه ابزار پذیرش باشد.
تبصره 3 ـ ارائه دهندگان خدمات پرداخت مکلفند هنگام اعطای ابزار پذیرش فیزیکی متصل بـه تلفن و اتصال اینترنت همراه، محدوده جغرافیایی مجاز برای فعالیت پذیرنده را در قرارداد تعیین و در صورت استفاده از این ابزار در خارج از محدوده، نسبت بـه ارسال گزارش عملیات مشکوک برای مرکز اقدام کنند. محدوده ها باید متناسب با وسعت منطقه، میزان خطر (ریسک) پول شویی و تأمین مالی تروریسم در آن و امکانات موجود تعریف شود.
تبصره 4 ـ نقطه دسترسی برای ابزار پذیرش مجازی باید بـه گونه ای باشد کـه استفاده از آن صرفاً از طریق مشخصات و نشانی اینترنتی ثبت شده نزد ارائه دهندگان خدمات پرداخت و نماد اعتماد الکترونیکی امکان پذیر باشد.
تبصره 5 ـ وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و شرکت های کارور (اپراتور) و زیرساخت مکلفند همه امکانات و خدمات (سرویس های) مورد نیاز برای اجرای تکالف این ماده را در اختیار بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و ارائه دهندگان خدمات پرداخت قرار دهند.
