قانون مدنی مصوب 1314/08/08
ماده 1130
اصلاح 1370 ـ در صورتی کـه دوام زوجیّت موجب عسر و حرج زوجه باشد، وی می تواند بـه حاکم شرع مراجعه و تقاضای طلاق کند. چنان چه عسر و حرج مذکور در محکمه ثابت شود، دادگاه می تواند زوج را اجبار بـه طلاق نماید و در صورتی کـه اجبار میّسر نباشد، زوجه بـه إذن حاکم شرع طلاق داده می شود. تبصره ـ الحاق 1381 ـ عسر و حرج موضوع این ماده عبارت است از بـه وجود آمدن وضعیتی کـه ادامه زندگی را برای زوجه با مشقّت همراه ساخته و تحمّل آن مشکل باشد و موارد ذیل درصورت احراز توسط دادگاه صالح؛ از مصادیق عسر و حرج محسوب می گردد: 1 ـ ترک زندگی خانوادگی توسط زوج حداقل بـه مدت شش ماه متوالی و یا نه ماه متناوب در مدت یک سال بدون عذر موجه؛ 2 ـ اعتیاد زوج بـه یکی از انواع مواد مخدر و یا ابتلاء وی بـه مشروبات الکلی کـه بـه اساس زندگی خانوادگی خلل وارد آورد و امتناع یا عدم امکان الزام وی بـه ترک آن در مدتی کـه بـه تشخیص پزشک برای ترک اعتیاد لازم بوده است؛ در صورتی کـه زوج بـه تعهّد خود عمل ننماید و یا پس از ترک، مجدداً بـه مصرف موارد مذکور روی آورد، بنا بـه درخواست زوجه، طلاق انجام خواهد شد؛ 3 ـ محکومیت قطعی زوج بـه حبس پنج سال یا بیشتر؛ 4 ـ ضرب و شتم یا هرگونه سوء رفتار مستمر زوج کـه عرفاً با توجه بـه وضعیت زوجه قابل تحمل نباشد؛ 5 ـ ابتلاء زوج بـه بیماری های صعب العلاج روانی یا ساری یا هر عارضه صعب العلاج دیگری کـه زندگی مشترک را مختل نماید؛ موارد مندرج در این ماده مانع از آن نیست کـه دادگاه در سایر مواردی کـه عُسر و حَرج زن در دادگاه احراز شود، حکم طلاق صادر نماید.
