قانون مدنی مصوب 1314/08/08

مراد از احیای زمین آن است کـه اراضی موات و مباحه را بـه وسیله عملیاتی کـه در عرف آباد کردن محسوب است از قبیل زراعت، درخت کاری، بنا ساختن و غیره، قابل استفاده نمایند.

شروع در احیاء از قبیل سنگ چیدن اطراف زمین یا کندن چاه و غیره، تحجیر است و موجب مالکیت نمی شود. ولی برای تحجیر کننده ایجاد حق اولویت در احیاء می نماید.

هر کس از اراضی موات و مباحه قسمتی را بـه قصد تملک احیاء کند، مالک آن قسمت می شود.

احیاء اطراف زمین موجب تملک وسط آن نیز می باشد.

احیاء کننده باید قوانین دیگر مربوطه بـه این موضوع را از هر حیث رعایت نماید. باب دوم در حیازت مباحات