قانون مدنی مصوب 1314/08/08

کسی کـه عمداً یا اشتباهاً چیزی را کـه مستحق نبوده است دریافت کند، ملزم است آن را بـه مالک تسلیم کند.

اگر کسی کـه اشتباهاً خود را مدیون می دانست؛ آن دین را تادیه کند، حق دارد از کسی کـه آن را بدون حق اخذ کرده استرداد نماید.

کسی کـه مالی را من غیر حق دریافت کرده است، ضامن عین و منافع آن است. اعم از این کـه بـه عدم استحقاق خود عالم باشد یا جاهل.

اگر کسی کـه چیزی را بدون حق دریافت کرده است، خود را محق می دانسته لیکن در واقع محق نبوده و آن چیز را فروخته باشد، معامله فضولی و تابع احکام مربوطه بـه آن خواهد بود.

در مورد مواد فوق؛ صاحب مال باید از عهدۀ مخارج لازمه کـه برای نگاهداری آن شده است بر آید، مگر در صورت علم متصرف بـه عدم استحقاق خود.

اگر کسی اموال غایب یا محجور و امثال آنها را بدون اجازه مالک یا کسی کـه حق اجازه دارد؛ اداره کند، باید حساب زمان تصدی خود را بدهد. در صورتی کـه تحصیل اجازه در موقع مقدور بوده یا تأخیر در دخالت موجب ضرر نبوده است، حق مطالبه مخارج نخواهد داشت. ولی اگر عدم دخالت یا تأخیر در دخالت موجب ضرر صاحب مال باشد، دخالت کننده مستحق أخذ مخارجی خواهد بود کـه برای اداره کردن لازم بوده است.