قانون مدنی مصوب 1314/08/08

بیع عبارت است از تملیک عین بـه عوض معلوم.

پس از توافق بایع و مشتری در مبیع و قیمت آن، عقد بیع بـه ایجاب و قبول واقع می شود. ممکن است بیع بـه داد و ستد نیز واقع گردد.

در ایجاب و قبول؛ الفاظ و عبارات باید صریح در معنی بیع باشد.

بیع ممکن است مطلق باشد یا مشروط و نیز ممکن است کـه برای تسلیم تمام یا قسمتی از مبیع یا برای تادیه تمام یا قسمتی از ثمن اجلی قرار داده شود.

مقدار و جنس و وصف مبیع باید معلوم باشد و تعیین مقدار آن بـه وزن یا کیل یا عدد یا ذرع یا مساحت یا مشاهده؛ تابع عرف بلد است.

اگر مبیع بـه شرط مقدار معین فروخته شود، بیع واقع می شود؛ اگر چه هنوز مبیع شمرده نشده یا کیل با ذرع نشده باشد.

اگر در عقد بیع شرطی ذکر نشده یا برای تسلیم مبیع یا تادیه قیمت موعدی معین نگشته باشد، بیع قطعی و ثمن حال محسوب است مگر این کـه بر حسب عرف و عادت محل یا عرف و عادت تجارت در معاملات تجارتی؛ وجود شرطی یا موعدی معهود باشد اگر چه در قرارداد بیع ذکری نشده باشد.