قانون مدنی مصوب 1314/08/08

جعاله عبارت است از التزام شخصی بـه اداء اجرت معلوم در مقابل عملی؛ اعم از اینکه طرف معین باشد یا غیر معین.

در جعاله ملتزم را جاعل و طرف را عامل و اجرت را جعل میگویند.

در جعاله؛ معلوم بودن اجرت من جمیع الجهات لازم نیست. بنابراین اگر کسی ملتزم شود کـه هر کس گم شده او را پیدا کند، حصه مشاع معینی از آن مال او خواهد بود، جعاله صحیح است.

در جعاله گذشته از عدم لزوم تعیین عامل، ممکن است عمل هم مردد و کیفیات آن نامعلوم باشد.

جعاله تعهدی است جایز و مادامی کـه عمل بـه اتمام نرسیده است، هر یک از طرفین می توانند رجوع کنند، ولی اگر جاعل در اثناء عمل رجوع نماید، باید اجرت المثل عمل عامل را بدهد.

هر گاه در جعاله عمل دارای اجزاء متعدد بوده و هر یک از اجزاء؛ مقصود بالاصاله جاعل بوده باشد و جعاله فسخ گردد، عامل از اجرت المسمی بـه نسبت عملی کـه کرده است، مستحق خواهد بود، اعم از اینکه فسخ از طرف جاعل باشد یا از طرف خود عامل.

عامل وقتی مستحق جعل می گردد کـه متعلق جعاله را تسلیم کرده یا انجام داده باشد.

اگر عاملین متعدّد بـه شرکت هم؛ عمل را انجام دهند، هر یک بـه نسبت مقدار عمل خود مستحق جعل می گردد.

مالی کـه جعاله برای آن واقع شده است، از وقتی کـه بـه دست عامل می رسد تا بـه جاعل رد کند، در دست او امانت است.

جعاله بر عمل نامشروع و یا بر عمل غیر عقلایی باطل است.