قانون مدنی مصوب 1314/08/08

زوجین کـه زوجیّت آنها دائمی بوده و ممنوع از ارث نباشند، از یکدیگر ارث می برند.

سهم الارث زوج و زوجه از ترکۀ یکدیگر بطوری است کـه در مواد 913 و 927 و 938 ذکر شده است.

در صورت تعدّد زوجات؛ ربع یا ثمن ترکه کـه تعلّق بـه زوجه دارد بین همه آنان بالسویه تقسیم می شود.

اگر شوهر زن خود را بـه طلاق رجعی مطلقه کند، هر یک از آنها کـه قبل از انقضاء عدّه بمیرد، دیگری از او ارث می برد، لیکن اگر فوت یکی از آنها بعد از انقضاء عدّه بوده و یا طلاق بائن باشد، از یکدیگر ارث نمی برند.

اگر شوهر در حال مرض، زن خود را طلاق دهد و در ظرف یک سال از تاریخ طلاق بـه همان مرض بمیرد، زوجه او ارث می برد، اگرچه طلاق بائن باشد، مشروط بر اینکه زن شوهر نکرده باشد.

اگر مردی در حال مرض، زنی را عقد کند و در همان مرض قبل از دخول بمیرد، زن از او ارث نمی برد، لیکن اگر بعد از دخول یا بعد از صحّت یافتن از آن مرض بمیرد، زن از او ارث می برد.

اصلاح 1387 ـ زوج از تمام اموال زوجه ارث می برد و زوجه در صورت فرزنددار بودن، زوج یک هشتم از عین اموال منقول و یک هشتم از قیمت اموال غیر منقول؛ اعم از عرصه و اعیان ارث می برد. در صورتی کـه زوج هیچ فرزندی نداشته باشد، سهم زوجه یک چهارم از کلیه اموال بـه ترتیب فوق می باشد. تبصره ـ الحاق 1389 ـ مفاد این ماده در خصوص ورّاث متوفایی کـه قبل از تصویب آن فوت کرده ولی هنوز ترکه او تقسیم نشده است نیز لازم الاجرا است.

منسوخ 1387 ـ زوجه از قیمت ابنیه و اشجار ارث می برد و نه از عین آنها و طریقه تقویم آنست کـه ابنیه و اشجار با فرض استحقاق بقاء در زمین؛ بدون اجرت تقویم می گردد.

اصلاح 1387 ـ هر گاه ورثه از اداء قیمت امتناع کنند، زن می تواند حق خود را از عین اموال استیفاء کند.

در صورت نبودن هیچ وارث دیگر بغیر از زوج یا زوجه، شوهر تمام ترکه زن متوفاه خود را می برد، لیکن زن فقط نصیب خود را و بقیه ترکه شوهر در حکم مال اشخاص بلاوارث و تابع ماده 866 خواهد بود.